noun · femininefirst declension
adulēscentia
adulēscentia f (genitive adulēscentiae)
Classical[a.dʊ.ɫeːsˈkɛn.ti.a]Ecclesiastical[a.du.leʃˈʃɛn.t͡si.a]
Meaning
- youth, youthfulness, young manhood
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | adulēscentia | adulēscentiae |
| genitive | adulēscentiae | adulēscentiārum |
| dative | adulēscentiae | adulēscentiīs |
| accusative | adulēscentiam | adulēscentiās |
| ablative | adulēscentiā | adulēscentiīs |
| vocative | adulēscentia | adulēscentiae |
ădŭlescentĭa (not ădŏl-), ae. f. adulescens,
I. the age of the adulescens, the time between the age of the puer and juvenis, i. e. from the 15th to the 30th year, the time of youth, youth, = ἐφηβία, ἡλικία (cf. adulescens):
quid enim? Citius adulescentiae senectus quam pueritiae adulescentia obrepit? Cic. Sen. 2: qui adulescentiam florem aetatis, senectutem occasum vitae velit definire, id. Top. 7, 32: Nemo adulescentiam tuam contemnat, Vulg. 1 Tim. 4, 12: ineunte adulescentia, Cic. Off. 2, 32: jam a prima adulescentia, id. Fam. 1, 9 fin.: ab adulescentia sua, Vulg. Gen. 8, 21: in adulescentia = adulescens, Suet. Claud. 41.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
adulēscentia (not adol-), ae, f
adulescens, youth: mea: ineunte adulescentiā.—Youth, young men: laetatur.
Origins
From adulēscēns + -ia.
Descendants
- Englishadolescence
- Frenchadolescence
- Italianadolescenza
- Portugueseadolescência
- Romanianadolescență
- Spanishadolescencia
- Albanianadoleshencë