What does adnūntiō mean in Latin?

adnūntiō, a verb, means “to announce, make known, report, proclaim, relate”.

What are the principal parts of adnūntiō?

adnūntiō, adnūntiāre, adnūntiāvī, adnūntiātum (first conjugation).

In classical Latin, [anˈnuːn.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [adˈnun.t͡si.o].

Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adnūntiō.

verbfirst conjugation

adnūntiō (present infinitive adnūntiāre, perfect active adnūntiāvī, supine adnūntiātum)

Classical[anˈnuːn.ti.oː]Ecclesiastical[adˈnun.t͡si.o]

active indicative
form	present	imperfect	future	perfect	pluperfect	fut. perfect
1st sg.	adnūntiō	adnūntiābam	adnūntiābō	adnūntiāvī	adnūntiāveram	adnūntiāverō adnūntiārō
2nd sg.	adnūntiās	adnūntiābās	adnūntiābis	adnūntiāvistī adnūntiāstī	adnūntiāverās adnūntiārās	adnūntiāveris
3rd sg.	adnūntiat	adnūntiābat	adnūntiābit	adnūntiāvit	adnūntiāverat adnūntiārat	adnūntiāverit adnūntiārit
1st pl.	adnūntiāmus	adnūntiābāmus	adnūntiābimus	adnūntiāvimus	adnūntiāverāmus	adnūntiāverimus adnūntiārimus
2nd pl.	adnūntiātis	adnūntiābātis	adnūntiābitis	adnūntiāvistis adnūntiāstis	adnūntiāverātis adnūntiārātis	adnūntiāveritis adnūntiāritis
3rd pl.	adnūntiant	adnūntiābant	adnūntiābunt	adnūntiāvērunt adnūntiāvēre, adnūntiārunt	adnūntiāverant adnūntiārant	adnūntiāverint adnūntiārint

active subjunctive

active subjunctive
form	present	imperfect	perfect	pluperfect
1st sg.	adnūntiem	adnūntiārem	adnūntiāverim adnūntiārim	adnūntiāvissem adnūntiāssem
2nd sg.	adnūntiēs	adnūntiārēs	adnūntiāverīs	adnūntiāvissēs adnūntiāssēs
3rd sg.	adnūntiet	adnūntiāret	adnūntiāverit adnūntiārit	adnūntiāvisset adnūntiāsset
1st pl.	adnūntiēmus	adnūntiārēmus	adnūntiāverīmus adnūntiārīmus	adnūntiāvissēmus adnūntiāssēmus
2nd pl.	adnūntiētis	adnūntiārētis	adnūntiāverītis adnūntiārītis	adnūntiāvissētis adnūntiāssētis
3rd pl.	adnūntient	adnūntiārent	adnūntiāverint adnūntiārint	adnūntiāvissent adnūntiāssent

passive indicative

passive indicative
form	present	imperfect	future
1st sg.	adnūntior	adnūntiābar	adnūntiābor
2nd sg.	adnūntiāris adnūntiāre	adnūntiābāris adnūntiābāre	adnūntiāberis adnūntiābere
3rd sg.	adnūntiātur	adnūntiābātur	adnūntiābitur
1st pl.	adnūntiāmur	adnūntiābāmur	adnūntiābimur
2nd pl.	adnūntiāminī	adnūntiābāminī	adnūntiābiminī
3rd pl.	adnūntiantur	adnūntiābantur	adnūntiābuntur

passive subjunctive

passive subjunctive
form	present	imperfect
1st sg.	adnūntier	adnūntiārer
2nd sg.	adnūntiēris adnūntiēre	adnūntiārēris adnūntiārēre
3rd sg.	adnūntiētur	adnūntiārētur
1st pl.	adnūntiēmur	adnūntiārēmur
2nd pl.	adnūntiēminī	adnūntiārēminī
3rd pl.	adnūntientur	adnūntiārentur

imperative

infinitives & participles

infinitives & participles
form	active	passive
present infinitive	adnūntiāre	adnūntiārī
perfect infinitive	adnūntiāvisse adnūntiāsse, adnūuntiāvisse	adnūntiātum esse
future infinitive	adnūntiātūrum esse	adnūntiātum īrī
present participle	adnūntiāns	—
perfect participle	—	adnūntiātus adnūntiāta, adnūntiātā, adnūntiātae, adnūntiātam, adnūntiātārum, adnūntiātās, adnūntiātī, adnūntiātōrum, adnūntiātōs
future participle	adnūntiātūrus adnūntiātūra, adnūntiātūrā, adnūntiātūrae, adnūntiātūram, adnūntiātūrārum, adnūntiātūrās, adnūntiātūre, adnūntiātūrī, adnūntiātūrīs, adnūntiātūrō, adnūntiātūrōrum, adnūntiātūrōs, adnūntiātūrum	adnūntiandus adnūntianda, adnūntiandā, adnūntiandae, adnūntiandam, adnūntiandārum, adnūntiandās, adnūntiande, adnūntiandīs, adnūntiandōrum, adnūntiandōs

gerundadnūntiandī, adnūntiandō, adnūntiandumsupineadnūntiātum, adnūntiātū

Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.

ad - nūntiō (ann-) —, —, āre,

to announce, make known. — Pass. with acc. and inf., Cu.

Latin nūntiō Latin adnūntiō From ad- + nūntiō (“announce”).