verbfirst conjugation
adnotō
adnotō (present infinitive adnotāre, perfect active adnotāvī, supine adnotātum)
Classical[ˈan.nɔ.toː]Ecclesiastical[ˈad.no.to]
Meaning
- to put a note to, write down, note down; remark, comment on, state; annotate
- to observe, perceive, notice
- to give a book a title, entitle, denominate
- to be distinguished or noted for something
- to enter, designate or register an absent person among the accused
- to note or designate someone, already condemned, for punishment
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adnotō | adnotābam | adnotābō | adnotāvī | adnotāveram | adnotāverō adnotārō |
| 2nd sg. | adnotās | adnotābās | adnotābis | adnotāvistī adnotāstī | adnotāverās adnotārās | adnotāveris |
| 3rd sg. | adnotat | adnotābat | adnotābit | adnotāvit | adnotāverat adnotārat | adnotāverit adnotārit |
| 1st pl. | adnotāmus | adnotābāmus | adnotābimus | adnotāvimus | adnotāverāmus | adnotāverimus adnotārimus |
| 2nd pl. | adnotātis | adnotābātis | adnotābitis | adnotāvistis adnotāstis | adnotāverātis adnotārātis | adnotāveritis adnotāritis |
| 3rd pl. | adnotant | adnotābant | adnotābunt | adnotāvērunt adnotāvēre, adnotārunt | adnotāverant adnotārant | adnotāverint adnotārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adnotem | adnotārem | adnotāverim adnotārim | adnotāvissem adnotāssem |
| 2nd sg. | adnotēs | adnotārēs | adnotāverīs | adnotāvissēs adnotāssēs |
| 3rd sg. | adnotet | adnotāret | adnotāverit adnotārit | adnotāvisset adnotāsset |
| 1st pl. | adnotēmus | adnotārēmus | adnotāverīmus adnotārīmus | adnotāvissēmus adnotāssēmus |
| 2nd pl. | adnotētis | adnotārētis | adnotāverītis adnotārītis | adnotāvissētis adnotāssētis |
| 3rd pl. | adnotent | adnotārent | adnotāverint adnotārint | adnotāvissent adnotāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | adnotor | adnotābar | adnotābor |
| 2nd sg. | adnotāris adnotāre | adnotābāris adnotābāre | adnotāberis adnotābere |
| 3rd sg. | adnotātur | adnotābātur | adnotābitur |
| 1st pl. | adnotāmur | adnotābāmur | adnotābimur |
| 2nd pl. | adnotāminī | adnotābāminī | adnotābiminī |
| 3rd pl. | adnotantur | adnotābantur | adnotābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | adnoter | adnotārer |
| 2nd sg. | adnotēris adnotēre | adnotārēris adnotārēre |
| 3rd sg. | adnotētur | adnotārētur |
| 1st pl. | adnotēmur | adnotārēmur |
| 2nd pl. | adnotēminī | adnotārēminī |
| 3rd pl. | adnotentur | adnotārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | adnotā | adnotāre |
| pres. 2nd pl. | adnotāte | adnotāminī |
| fut. 2nd sg. | adnotātō | adnotātor |
| fut. 3rd sg. | adnotātō | adnotātor |
| fut. 2nd pl. | adnotātōte | — |
| fut. 3rd pl. | adnotantō | adnotantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | adnotāre | adnotārī |
| perfect infinitive | adnotāvisse adnotāsse | adnotātum esse |
| future infinitive | adnotātūrum esse | adnotātum īrī |
| present participle | adnotāns | — |
| perfect participle | — | adnotātus adnotāta, adnotātā, adnotātae, adnotātam, adnotātārum, adnotātās, adnotātī, adnotātōrum, adnotātōs |
| future participle | adnotātūrus adnotātūra, adnotātūrā, adnotātūrae, adnotātūram, adnotātūrārum, adnotātūrās, adnotātūre, adnotātūrī, adnotātūrīs, adnotātūrō, adnotātūrōrum, adnotātūrōs, adnotātūrum | adnotandus adnotanda, adnotandā, adnotandae, adnotandam, adnotandārum, adnotandās, adnotande, adnotandīs, adnotandōrum, adnotandōs |
gerundadnotandī, adnotandō, adnotandumsupineadnotātum, adnotātū
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ad-notō avī, —, āre,
to observe, remark: Adnotabant periti, etc., Ta.: adnotatus est (with infin.), Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadnotō
Proto-Indo-European *ǵneh₃- Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Indo-European *ǵn̥h₃sḱéti Proto-Italic *gnōskō Latin gnōscō Latin nōscō? Latin nota Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin notō Latin adnotō From ad- + notō (“mark, note”).
Descendants
- Catalananotar
- Frenchannoter
- Italianannotare
- Portugueseanotar
- Romanianadnota
- Spanishanotar
- Galiciananotar
In English words that came into English from adnotō
- annotationannotātiōnem
- annotateannotātus