adjectivethird-declension two-termination adjective
adiūtābilis
adiūtābilis (neuter adiūtābile)
Classical[ad.juːˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[ad.juˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationhelpful; serviceable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | adiūtābilis | adiūtābilis | adiūtābile |
| genitive | adiūtābilis | adiūtābilis | adiūtābilis |
| dative | adiūtābilī | adiūtābilī | adiūtābilī |
| accusative | adiūtābilem | adiūtābilem | adiūtābile |
| ablative | adiūtābilī | adiūtābilī | adiūtābilī |
| vocative | adiūtābilis | adiūtābilis | adiūtābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | adiūtābilēs | adiūtābilēs | adiūtābilia |
| genitive | adiūtābilium | adiūtābilium | adiūtābilium |
| dative | adiūtābilibus | adiūtābilibus | adiūtābilibus |
| accusative | adiūtābilīs adiūtābilēs | adiūtābilīs adiūtābilēs | adiūtābilia |
| ablative | adiūtābilibus | adiūtābilibus | adiūtābilibus |
| vocative | adiūtābilēs | adiūtābilēs | adiūtābilia |
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin adiūtābilis From adiūtāre, adiūtō + -bilis.