noun · masculinethird declension
adiūrātor
adiūrātor m (genitive adiūrātōris)
Meaning
- conjurer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | adiūrātor | adiūrātōrēs |
| genitive | adiūrātōris | adiūrātōrum |
| dative | adiūrātōrī | adiūrātōribus |
| accusative | adiūrātōrem | adiūrātōrēs |
| ablative | adiūrātōre | adiūrātōribus |
| vocative | adiūrātor | adiūrātōrēs |
adjūrātor, ōris, m. id.,
I. one who conjures a thing, a conjurer (late Lat.), Alcim. 2, 312.