LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

adipīscor

adipīscor (present infinitive adipīscī, perfect active adeptus sum)
Classical[a.dɪˈpiːs.kɔr]Ecclesiastical[a.diˈpis.kor]

Meaning

  1. deponentto arrive at, reach; overtake, catch up with
  2. deponentto get, obtain, acquire, get possession of, achieve, attain

In the readers how our graded readers gloss it

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Invenire · Reperire · Deprehendere · Nancisci · Adipisci · Consequi · Assequi

Invenire denotes, as a general term, to find; reperire and deprehendere suppose a previous concealment of the thing found, and an intention, and pains employed on the part of the finder; but the reperiens (from πεπαρεῖν) merely discovers what was concealed, and now lies before his eyes, like ἀνευρεῖν; the deprehendens, what desired to hide itself, or to escape, and now is in his power. Tac. Ann. i. 74. Perniciem aliis ac postremo sibi invenere: comp. with xiv. 3. Cædes quonam modo occultaretur nemo reperit. 2. Invenire, reperire, deprehendere, imply a concealed object, which is discovered; whereas nancisci, adipisci, assequi, and consequi, only a distant object, which is reached; the nanciscens (from ἐνεγκέσθαι) arrives at his object with or without trouble, sometimes even against his wish, as to light upon; the adipiscens (from potiri) only by exertion, as to achieve; the consequens arrives at the object of his wish with or without assistance; the assequens, at the object of his endeavors, by means of exertion. Suet. Tib. 10. Titus ad primam statim mansionem febrim nactus: comp. with Dom. 15. Nero in adipiscenda morte manu Epaphroditi adjutus est. Cic. Att. x. 12. Nactus Curionem omnia me consecutum putavi. Rosc. Com. 4. Ut neque nihil neque tantum quantum postulavimus consequamur. In Cic. Mil. 11. Nihil dico quid resp. consecuta sit, nihil quod vos, nihil quod omnes boni; namely, by the death of Clodius, to which certainly nobody but Milo had contributed; assecuta sit could not be substituted; and, on the other hand, in Sen. Brev. 17. Operose assequuntur quæ volunt, anxii tenent quæ assecuti sunt; the word consequuntur would be too weak. Cic. Fam. i. 7, 10. Omnia quæ ne per populum quidem sine seditione assequi arbitrabantur, per senatum consecuti sunt. (iii. 142.)

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adipīscoradipīscēbaradipīscar———
2nd sg.adipīsceris
adipīscere
adipīscēbāris
adipīscēbāre
adipīscēris
adipīscēre
———
3rd sg.adipīscituradipīscēbāturadipīscētur———
1st pl.adipīscimuradipīscēbāmuradipīscēmur———
2nd pl.adipīsciminīadipīscēbāminīadipīscēminī———
3rd pl.adipīscunturadipīscēbanturadipīscentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adipīscaradipīscerer——
2nd sg.adipīscāris
adipīscāre
adipīscerēris
adipīscerēre
——
3rd sg.adipīscāturadipīscerētur——
1st pl.adipīscāmuradipīscerēmur——
2nd pl.adipīscāminīadipīscerēminī——
3rd pl.adipīscanturadipīscerentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adipīscere—
pres. 2nd pl.adipīsciminī—
fut. 2nd sg.adipīscitor—
fut. 3rd sg.adipīscitor—
fut. 3rd pl.adipīscuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadipīscī—
perfect infinitiveadeptum esse—
future infinitiveadeptūrum esse—
present participleadipīscēns—
perfect participleadeptus
adepta, adeptā, adeptae, adeptam, adeptārum, adeptās, adepte, adeptī, adeptīs, adeptō, adeptōrum, adeptōs
—
future participleadeptūrus
adeptūra, adeptūrā, adeptūrae, adeptūram, adeptūrārum, adeptūrās, adeptūre, adeptūrī, adeptūrīs, adeptūrō, adeptūrōrum, adeptūrōs, adeptūrum
adipīscendus
adipīscundus
gerundadipīscendī, adipīscendō, adipīscendumsupineadeptum, adeptū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

regnum adipisci
to obtain the sovereignty, kingly office.
victoriam adipisci, parere
to gain a victory, win a battle.
maximam ab omnibus laudem adipisci
to win golden opinions from every one.
ius suum adipisci (Liv. 1. 32. 10)
to obtain justice.
gloriam (immortalem) consequi, adipisci
to win (undying) fame.
amplissimos honorum gradus assequi, adipisci
to reach the highest grade of office.
immortalitatem consequi, adipisci, sibi parere
to attain eternal renown.

ăd-ĭpiscor, eptus, 3, v. dep. apiscor,
I. to arrive at, to reach.
I. Lit.: occepi sequi; vix adipiscendi potestas fuit, Plaut. Ep. 1, 1, 13.—Hence also with acc., to reach, to overtake: fugientes Gallos Macedones adepti ceciderunt, Liv. 44, 28; cf. Drak. ad Liv. 2, 30, 14.—Far oftener,
II. Fig., to attain to by effort, to get, obtain, acquire, to get possession of (by overcoming natural obstacles; diff. from impetrare, to reach or obtain by victory over another's will; and nancisci, by accident, Doed. Syn. III. pp. 145, 146; IV. p. 369): nuptias effugere ego istas malo quam tu adipiscier, Ter. And. 2, 1, 32: senectutem ut adipiscantur, omnes optant; eandem accusant adepti, Cic. de Sen. 2, 4: summos honores a populo Romano, id. Clu. 43: amplissimos dignitatis gradus, id. Fam. 10, 6: gloriam, Vulg. Eccli. 44, 7; 46, 3: quanta instrumenta (homo) habeat ad obtinendam adipiscendamque sapientiam, id. Leg. 1, 22, 59 al.; so Caes. B. G. 5, 39; Nep. Them. 9; id. Chabr. 2; Sall. C. 11, 7; Liv. 1, 32; Vell. 2, 116; Tac. A. 11, 22; Suet. Aug. 16; Vulg. Heb. 6, 15.— With ex: adeptum esse omnia e natura et animo et corpore et vitā, Cic. Ac. 1, 5, 19; cf. id. Leg. 1, 13, 35; 2, 23, 59.—With ut. adepti sunt, ut dies festos agitare possent, Cic. Verr. 2, 2, 21.—Absol.: non potestis adipisci, Vulg. Jac. 4, 2.!*?
a. iis adipiscendi magistratus, they should strive for public honors (the consequens for the antecedens), Cic. Off. 1, 21, 72.—
b. Nero in adipiscenda morte (Epaphroditi) manu adjutus existimabatur, i. e. consciscenda, in committing suicide, Suet. Dom. 14 Oud.; cf. Ov. Tr. 2, 92; Front. 4, 4, 15; and: invenire mortem, Verg. A. 2, 645. —
c. Pass.: non aetate, verum ingenio, adipiscitur sapientia, Plaut. Trin. 2, 2, 88: haec adipiscuntur, C. Fannius ap. Prisc. p. 791 P.: amitti magis quam adipisci, Fab. Maximus, ib.; so esp. adeptus, Cic. de Sen. 2, 4; Sall. C. 7; id. J. 101; Tac. A. 1, 7, 9; Suet. Tib. 38; cf. Gell. 15, 13; Prisc. 790 sq.; Rudd. I. p. 288; Kritz ad Sall. C. 7, 3.—
d. With gen.: arma, quīs Galba rerum adeptus est, Tac. A. 3, 55; ib. 6, 45 (here Halm reads apisceretur); Rudd. II. p. 120; Zumpt, § 466.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinadipīscor

Latin apiō Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Italic *-skō Latin -scō Latin apīscor Latin adipīscor From ad- (“to, towards, at”) + apīscor (“reach after something, pursue; reach”).

In English words that came into English from adipīscor

  • adeptadeptus

Quick answers

What does adipīscor mean in Latin?
adipīscor, a verb, means “to arrive at, reach; overtake, catch up with; to get, obtain, acquire, get possession of, achieve, attain”.
What are the principal parts of adipīscor?
adipīscor, adipīscī, adeptus sum (third conjugation, deponent).
How do you pronounce adipīscor?
In classical Latin, [a.dɪˈpiːs.kɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.diˈpis.kor].
Where does adipīscor come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Latin adipīscor.