adjectivefirst/second-declension adjective
adiaculātus
adiaculātus (feminine adiaculāta, neuter adiaculātum)
Classical[ad.ja.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[ad.ja.kuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivethrown or cast at
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | adiaculātus | adiaculāta | adiaculātum |
| genitive | adiaculātī | adiaculātae | adiaculātī |
| dative | adiaculātō | adiaculātae | adiaculātō |
| accusative | adiaculātum | adiaculātam | adiaculātum |
| ablative | adiaculātō | adiaculātā | adiaculātō |
| vocative | adiaculāte | adiaculāta | adiaculātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | adiaculātī | adiaculātae | adiaculāta |
| genitive | adiaculātōrum | adiaculātārum | adiaculātōrum |
| dative | adiaculātīs | adiaculātīs | adiaculātīs |
| accusative | adiaculātōs | adiaculātās | adiaculāta |
| ablative | adiaculātīs | adiaculātīs | adiaculātīs |
| vocative | adiaculātī | adiaculātae | adiaculāta |
ad-jăcŭlātus, a, um, adj.,
I. thrown or cast at:
fulgor, Mart. Cap. 2, p. 41.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Latinadiaculātus
Latin iaculātus Latin adiaculātus From ad + iaculātus.