noun · neutersecond declension
additāmentum
additāmentum n (genitive additāmentī)
Classical[ad.dɪ.taːˈmɛn.tũː]Ecclesiastical[ad.di.taˈmɛn.tum]
Meaning
- additional thing; appendage; increase
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | additāmentum | additāmenta |
| genitive | additāmentī | additāmentōrum |
| dative | additāmentō | additāmentīs |
| accusative | additāmentum | additāmenta |
| ablative | additāmentō | additāmentīs |
| vocative | additāmentum | additāmenta |
addĭtāmentum, i, n. addo,
I. an addition, accession, increase: inimicorum, * Cic. Sest. 31, 68:
vitae, Sen. Ep. 17, 6: praeter nomen nihil est additamenti, Pseud.Sall. ad Caes. de Rep. Ord. 2: pretii, App. M. 9, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
additāmentum ī, n
addo, an accession: inimicorum meorum, i. e. reinforcement.
Origins
From addō + -āmentum.
Descendants
- Catalanadditament
- Englishadditament
- GermanAdditament
- Portugueseaditamento
- Spanishaditamento
- Middle Frenchadditament
- Old Frenchadditement
In English words that came into English from additāmentum
- additamentadditāmentum
- addimentadditāmentum