verbfirst conjugation
adblaterō
adblaterō (present infinitive adblaterāre, perfect active adblaterāvī, supine adblateratum)
Classical[adˈbɫa.tɛ.roː]Ecclesiastical[adˈblaː.te.ro]
Meaning
- to speak or talk excessively, loquaciously; prattle, to chatter
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adblaterō | adblaterābam | adblaterābō | adblaterāvī | adblaterāveram | adblaterāverō |
| 2nd sg. | adblaterās | adblaterābās | adblaterābis | adblaterāvistī | adblaterāverās | adblaterāveris |
| 3rd sg. | adblaterat | adblaterābat | adblaterābit | adblaterāvit | adblaterāverat | adblaterāverit |
| 1st pl. | adblaterāmus | adblaterābāmus | adblaterābimus | adblaterāvimus | adblaterāverāmus | adblaterāverimus |
| 2nd pl. | adblaterātis | adblaterābātis | adblaterābitis | adblaterāvistis | adblaterāverātis | adblaterāveritis |
| 3rd pl. | adblaterant | adblaterābant | adblaterābunt | adblaterāvērunt adblaterāvēre | adblaterāverant | adblaterāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adblaterem | adblaterārem | adblaterāverim | adblaterāvissem |
| 2nd sg. | adblaterēs | adblaterārēs | adblaterāverīs | adblaterāvissēs |
| 3rd sg. | adblateret | adblaterāret | adblaterāverit | adblaterāvisset |
| 1st pl. | adblaterēmus | adblaterārēmus | adblaterāverīmus | adblaterāvissēmus |
| 2nd pl. | adblaterētis | adblaterārētis | adblaterāverītis | adblaterāvissētis |
| 3rd pl. | adblaterent | adblaterārent | adblaterāverint | adblaterāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | adblateror | adblaterābar | adblaterābor |
| 2nd sg. | adblaterāris adblaterāre | adblaterābāris adblaterābāre | adblaterāberis adblaterābere |
| 3rd sg. | adblaterātur | adblaterābātur | adblaterābitur |
| 1st pl. | adblaterāmur | adblaterābāmur | adblaterābimur |
| 2nd pl. | adblaterāminī | adblaterābāminī | adblaterābiminī |
| 3rd pl. | adblaterantur | adblaterābantur | adblaterābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | adblaterer | adblaterārer |
| 2nd sg. | adblaterēris adblaterēre | adblaterārēris adblaterārēre |
| 3rd sg. | adblaterētur | adblaterārētur |
| 1st pl. | adblaterēmur | adblaterārēmur |
| 2nd pl. | adblaterēminī | adblaterārēminī |
| 3rd pl. | adblaterentur | adblaterārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | adblaterā | adblaterāre |
| pres. 2nd pl. | adblaterāte | adblaterāminī |
| fut. 2nd sg. | adblaterātō | adblaterātor |
| fut. 3rd sg. | adblaterātō | adblaterātor |
| fut. 2nd pl. | adblaterātōte | — |
| fut. 3rd pl. | adblaterantō | adblaterantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | adblaterāre | adblaterārī |
| perfect infinitive | adblaterāvisse | adblateratum esse |
| future infinitive | adblateratūrum esse | adblateratum īrī |
| present participle | adblaterāns | — |
| perfect participle | — | adblateratus |
| future participle | adblateratūrus | adblaterandus |
gerundadblaterandī, adblaterandō, adblaterandumsupineadblateratum, adblateratū
ad-blătĕro, āre, 1, v. a. ad, intens.,
I. to prattle, to chatter:
affanias, App. M. 9, p. 221, 25 Elm.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinadblaterō
Latin blaterō Latin adblaterō From ad- + blaterō.