LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

adauctō

adauctō (present infinitive adauctāre, perfect active adauctāvī, supine adauctātum)
Classical[aˈdau̯k.toː]Ecclesiastical[aˈdau̯k.to]

Meaning

  1. to augment or increase much or greatly

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.adauctōadauctābamadauctābōadauctāvīadauctāveramadauctāverō
adauctārō
2nd sg.adauctāsadauctābāsadauctābisadauctāvistī
adauctāstī
adauctāverās
adauctārās
adauctāveris
3rd sg.adauctatadauctābatadauctābitadauctāvitadauctāverat
adauctārat
adauctāverit
adauctārit
1st pl.adauctāmusadauctābāmusadauctābimusadauctāvimusadauctāverāmusadauctāverimus
adauctārimus
2nd pl.adauctātisadauctābātisadauctābitisadauctāvistis
adauctāstis
adauctāverātis
adauctārātis
adauctāveritis
adauctāritis
3rd pl.adauctantadauctābantadauctābuntadauctāvērunt
adauctāvēre, adauctārunt
adauctāverant
adauctārant
adauctāverint
adauctārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.adauctemadauctāremadauctāverim
adauctārim
adauctāvissem
adauctāssem
2nd sg.adauctēsadauctārēsadauctāverīsadauctāvissēs
adauctāssēs
3rd sg.adauctetadauctāretadauctāverit
adauctārit
adauctāvisset
adauctāsset
1st pl.adauctēmusadauctārēmusadauctāverīmus
adauctārīmus
adauctāvissēmus
adauctāssēmus
2nd pl.adauctētisadauctārētisadauctāverītis
adauctārītis
adauctāvissētis
adauctāssētis
3rd pl.adauctentadauctārentadauctāverint
adauctārint
adauctāvissent
adauctāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.adauctoradauctābaradauctābor
2nd sg.adauctāris
adauctāre
adauctābāris
adauctābāre
adauctāberis
adauctābere
3rd sg.adauctāturadauctābāturadauctābitur
1st pl.adauctāmuradauctābāmuradauctābimur
2nd pl.adauctāminīadauctābāminīadauctābiminī
3rd pl.adauctanturadauctābanturadauctābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.adaucteradauctārer
2nd sg.adauctēris
adauctēre
adauctārēris
adauctārēre
3rd sg.adauctēturadauctārētur
1st pl.adauctēmuradauctārēmur
2nd pl.adauctēminīadauctārēminī
3rd pl.adauctenturadauctārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.adauctāadauctāre
pres. 2nd pl.adauctāteadauctāminī
fut. 2nd sg.adauctātōadauctātor
fut. 3rd sg.adauctātōadauctātor
fut. 2nd pl.adauctātōte—
fut. 3rd pl.adauctantōadauctantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveadauctāreadauctārī
perfect infinitiveadauctāvisse
adauctāsse
adauctātum esse
future infinitiveadauctātūrum esseadauctātum īrī
present participleadauctāns—
perfect participle—adauctātus
adauctāta, adauctātā, adauctātae, adauctātam, adauctātārum, adauctātās, adauctātī, adauctātōrum, adauctātōs
future participleadauctātūrus
adauctātūra, adauctātūrā, adauctātūrae, adauctātūram, adauctātūrārum, adauctātūrās, adauctātūre, adauctātūrī, adauctātūrīs, adauctātūrō, adauctātūrōrum, adauctātūrōs, adauctātūrum
adauctandus
adauctanda, adauctandā, adauctandae, adauctandam, adauctandārum, adauctandās, adauctande, adauctandīs, adauctandōrum, adauctandōs
gerundadauctandī, adauctandō, adauctandumsupineadauctātum, adauctātū

ăd-aucto, āre, 1,
I. v. freq. [adaugeo], to augment much: rem summam et patriam nostram, Att. ap. Non. 75, 3 (Rib. Trag. Rel. p. 283).

Origins

Frequentative from ad- (“near, at; towards, to”) + auctō (“increase much”), from augeō (“increase”).

Quick answers

What does adauctō mean in Latin?
adauctō, a verb, means “to augment or increase much or greatly”.
What are the principal parts of adauctō?
adauctō, adauctāre, adauctāvī, adauctātum (first conjugation).
How do you pronounce adauctō?
In classical Latin, [aˈdau̯k.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈdau̯k.to].