verbfirst conjugation
adauctō
adauctō (present infinitive adauctāre, perfect active adauctāvī, supine adauctātum)
Classical[aˈdau̯k.toː]Ecclesiastical[aˈdau̯k.to]
Meaning
- to augment or increase much or greatly
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adauctō | adauctābam | adauctābō | adauctāvī | adauctāveram | adauctāverō adauctārō |
| 2nd sg. | adauctās | adauctābās | adauctābis | adauctāvistī adauctāstī | adauctāverās adauctārās | adauctāveris |
| 3rd sg. | adauctat | adauctābat | adauctābit | adauctāvit | adauctāverat adauctārat | adauctāverit adauctārit |
| 1st pl. | adauctāmus | adauctābāmus | adauctābimus | adauctāvimus | adauctāverāmus | adauctāverimus adauctārimus |
| 2nd pl. | adauctātis | adauctābātis | adauctābitis | adauctāvistis adauctāstis | adauctāverātis adauctārātis | adauctāveritis adauctāritis |
| 3rd pl. | adauctant | adauctābant | adauctābunt | adauctāvērunt adauctāvēre, adauctārunt | adauctāverant adauctārant | adauctāverint adauctārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | adauctem | adauctārem | adauctāverim adauctārim | adauctāvissem adauctāssem |
| 2nd sg. | adauctēs | adauctārēs | adauctāverīs | adauctāvissēs adauctāssēs |
| 3rd sg. | adauctet | adauctāret | adauctāverit adauctārit | adauctāvisset adauctāsset |
| 1st pl. | adauctēmus | adauctārēmus | adauctāverīmus adauctārīmus | adauctāvissēmus adauctāssēmus |
| 2nd pl. | adauctētis | adauctārētis | adauctāverītis adauctārītis | adauctāvissētis adauctāssētis |
| 3rd pl. | adauctent | adauctārent | adauctāverint adauctārint | adauctāvissent adauctāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | adauctor | adauctābar | adauctābor |
| 2nd sg. | adauctāris adauctāre | adauctābāris adauctābāre | adauctāberis adauctābere |
| 3rd sg. | adauctātur | adauctābātur | adauctābitur |
| 1st pl. | adauctāmur | adauctābāmur | adauctābimur |
| 2nd pl. | adauctāminī | adauctābāminī | adauctābiminī |
| 3rd pl. | adauctantur | adauctābantur | adauctābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | adaucter | adauctārer |
| 2nd sg. | adauctēris adauctēre | adauctārēris adauctārēre |
| 3rd sg. | adauctētur | adauctārētur |
| 1st pl. | adauctēmur | adauctārēmur |
| 2nd pl. | adauctēminī | adauctārēminī |
| 3rd pl. | adauctentur | adauctārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | adauctā | adauctāre |
| pres. 2nd pl. | adauctāte | adauctāminī |
| fut. 2nd sg. | adauctātō | adauctātor |
| fut. 3rd sg. | adauctātō | adauctātor |
| fut. 2nd pl. | adauctātōte | — |
| fut. 3rd pl. | adauctantō | adauctantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | adauctāre | adauctārī |
| perfect infinitive | adauctāvisse adauctāsse | adauctātum esse |
| future infinitive | adauctātūrum esse | adauctātum īrī |
| present participle | adauctāns | — |
| perfect participle | — | adauctātus adauctāta, adauctātā, adauctātae, adauctātam, adauctātārum, adauctātās, adauctātī, adauctātōrum, adauctātōs |
| future participle | adauctātūrus adauctātūra, adauctātūrā, adauctātūrae, adauctātūram, adauctātūrārum, adauctātūrās, adauctātūre, adauctātūrī, adauctātūrīs, adauctātūrō, adauctātūrōrum, adauctātūrōs, adauctātūrum | adauctandus adauctanda, adauctandā, adauctandae, adauctandam, adauctandārum, adauctandās, adauctande, adauctandīs, adauctandōrum, adauctandōs |
gerundadauctandī, adauctandō, adauctandumsupineadauctātum, adauctātū
ăd-aucto, āre, 1,
I. v. freq. [adaugeo], to augment much: rem summam et patriam nostram, Att. ap. Non. 75, 3 (Rib. Trag. Rel. p. 283).
Origins
Frequentative from ad- (“near, at; towards, to”) + auctō (“increase much”), from augeō (“increase”).