LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

adaptābilis

adaptābilis (neuter adaptābile)
Classical[a.dapˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[a.dapˈtaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationadaptable, that may adapt, that may be adapted.
    Exceptio quando ponitur post plures casus et non potest adaptari nisi ad unus illorum debet sic intelligi ut excipiat solum quo ad illum casum cui est adaptabilis.When an exception is placed after several cases and it is not possible to adapt it except to one of them, one ought thusly to understand that it exempts only as far as that case to which it is adaptable.1564, Nicolaus Everardus, Loci argumentorum legales, page 81:

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeadaptābilisadaptābilisadaptābile
genitiveadaptābilisadaptābilisadaptābilis
dativeadaptābilīadaptābilīadaptābilī
accusativeadaptābilemadaptābilemadaptābile
ablativeadaptābilīadaptābilīadaptābilī
vocativeadaptābilisadaptābilisadaptābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeadaptābilēsadaptābilēsadaptābilia
genitiveadaptābiliumadaptābiliumadaptābilium
dativeadaptābilibusadaptābilibusadaptābilibus
accusativeadaptābilīs
adaptābilēs
adaptābilīs
adaptābilēs
adaptābilia
ablativeadaptābilibusadaptābilibusadaptābilibus
vocativeadaptābilēsadaptābilēsadaptābilia

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin adaptābilis From adaptō, adaptāre (“adapt”) + -bilis.

Descendants
  • Englishadaptable

Quick answers

What does adaptābilis mean in Latin?
adaptābilis, a adjective, means “adaptable, that may adapt, that may be adapted.”.
How do you pronounce adaptābilis?
In classical Latin, [a.dapˈtaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.dapˈtaː.bi.lis].