noun · femininefirst declension
acūtia
acūtia f (genitive acūtiae)
Classical[aˈkuː.ti.a]Ecclesiastical[aˈkut.t͡si.a]
Meaning
- Medieval Latinslyness, cunning
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | acūtia | acūtiae |
| genitive | acūtiae | acūtiārum |
| dative | acūtiae | acūtiīs |
| accusative | acūtiam | acūtiās |
| ablative | acūtiā | acūtiīs |
| vocative | acūtia | acūtiae |
Origins
From acūtus + -ia after astūtia, versūtia and argūtia.
Descendants
- Spanishacucia