adjectivefirst/second-declension adjective
achātīnus
achātīnus (feminine achātīna, neuter achātīnum)
Classical[a.kʰaːˈtiː.nʊs]Ecclesiastical[a.kaˈtiː.nus]
Meaning
- adjectiverelationalagate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | achātīnus | achātīna | achātīnum |
| genitive | achātīnī | achātīnae | achātīnī |
| dative | achātīnō | achātīnae | achātīnō |
| accusative | achātīnum | achātīnam | achātīnum |
| ablative | achātīnō | achātīnā | achātīnō |
| vocative | achātīne | achātīna | achātīnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | achātīnī | achātīnae | achātīna |
| genitive | achātīnōrum | achātīnārum | achātīnōrum |
| dative | achātīnīs | achātīnīs | achātīnīs |
| accusative | achātīnōs | achātīnās | achātīna |
| ablative | achātīnīs | achātīnīs | achātīnīs |
| vocative | achātīnī | achātīnae | achātīna |
Origins
Ancient Greek ἀχάτης (akhátēs)der. Latin achātēs Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin achātīnus From achātēs + -īnus.