adjectivefirst/second-declension adjective
acerātus1
acerātus (feminine acerāta, neuter acerātum)
Classical[aˈkɛ.ra.tʊs]Ecclesiastical[aˈt͡ʃɛː.ra.tus]
Meaning
- adjectivehaving bran mixed into it
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | acerātus | acerāta | acerātum |
| genitive | acerātī | acerātae | acerātī |
| dative | acerātō | acerātae | acerātō |
| accusative | acerātum | acerātam | acerātum |
| ablative | acerātō | acerātā | acerātō |
| vocative | acerāte | acerāta | acerātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | acerātī | acerātae | acerāta |
| genitive | acerātōrum | acerātārum | acerātōrum |
| dative | acerātīs | acerātīs | acerātīs |
| accusative | acerātōs | acerātās | acerāta |
| ablative | acerātīs | acerātīs | acerātīs |
| vocative | acerātī | acerātae | acerāta |
ăcĕrātus, a, um, adj. acus, ĕris,
I. mingled with chaff:
lutum, Fest. p. 20, and 187 Müll.; cf. Non. 445, 14.2. † ăcĕrătus, a, um, adj., = ἀκέρατος, without horns:
cochleae, Plin. 30, 6, 15, § 46 dub. (acc. to others, ăcērătae = ἀκήρατοι, complete).Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin acerātus From acus + -ātus.