verbfirst conjugation, no passive, no perfect or supine stems
accipitrō
accipitrō (present infinitive accipitrāre)
Classical[akˈkɪ.pɪ.troː]Ecclesiastical[atˈt͡ʃiː.pi.tro]
Meaning
- to tear, rend, lacerate
Conjugation conjugation 1 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | accipitrō | accipitrābam | accipitrābō | — | — | — |
| 2nd sg. | accipitrās | accipitrābās | accipitrābis | — | — | — |
| 3rd sg. | accipitrat | accipitrābat | accipitrābit | — | — | — |
| 1st pl. | accipitrāmus | accipitrābāmus | accipitrābimus | — | — | — |
| 2nd pl. | accipitrātis | accipitrābātis | accipitrābitis | — | — | — |
| 3rd pl. | accipitrant | accipitrābant | accipitrābunt | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | accipitrem | accipitrārem | — | — |
| 2nd sg. | accipitrēs | accipitrārēs | — | — |
| 3rd sg. | accipitret | accipitrāret | — | — |
| 1st pl. | accipitrēmus | accipitrārēmus | — | — |
| 2nd pl. | accipitrētis | accipitrārētis | — | — |
| 3rd pl. | accipitrent | accipitrārent | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | accipitrā | — |
| pres. 2nd pl. | accipitrāte | — |
| fut. 2nd sg. | accipitrātō | — |
| fut. 3rd sg. | accipitrātō | — |
| fut. 2nd pl. | accipitrātōte | — |
| fut. 3rd pl. | accipitrantō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | accipitrāre | — |
| present participle | accipitrāns | — |
gerundaccipitrandī, accipitrandō, accipitrandum
accĭpĭtro, āre, 1, v. a. id., used by Laevius for lacerare,
I. to tear, to lacerate, ap. Gell. 19, 7, 11.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin accipitrō From accipiter (“hawk”) + -ō.