nounfourth declension
accentus circumflexus
accentus circumflexus m (genitive accentūs circumflexī)
Classical[akˈkɛn.tʊs kɪr.kũːˈfɫɛk.sʊs]Ecclesiastical[atˈt͡ʃɛn.tus t͡ʃir.kumˈflɛk.sus]
Meaning
- masculinecircumflex accent, perispomene
For quotations using this term, see Citations:accentus circumflexus.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | accentus circumflexus | accentūs circumflexī circumflexī accentūs |
| genitive | accentūs circumflexī circumflexī accentūs | accentuum circumflexōrum circumflexōrum accentuum |
| dative | accentuī circumflexō circumflexō accentuī | accentibus circumflexīs circumflexīs accentibus |
| accusative | accentum circumflexum circumflexum accentum | accentūs circumflexōs circumflexōs accentūs |
| ablative | accentū circumflexō circumflexō accentū | accentibus circumflexīs circumflexīs accentibus |
| vocative | accentus circumflexe circumflexe accentus | accentūs circumflexī circumflexī accentūs |
Origins
a translation of the Greek περισπωμένη (perispōménē, “twisted around”)
Descendants
- Englishcircumflex accent