adjectivethird-declension two-termination adjective
acaulis
acaulis (neuter acaule)
Classical[aˈkau̯.lɪs]Ecclesiastical[aˈkaːu̯.lis]
Meaning
- New Latintwo terminationHaving no stem or stalk
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | acaulis | acaulis | acaule |
| genitive | acaulis | acaulis | acaulis |
| dative | acaulī | acaulī | acaulī |
| accusative | acaulem | acaulem | acaule |
| ablative | acaulī | acaulī | acaulī |
| vocative | acaulis | acaulis | acaule |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | acaulēs | acaulēs | acaulia |
| genitive | acaulium | acaulium | acaulium |
| dative | acaulibus | acaulibus | acaulibus |
| accusative | acaulīs acaulēs | acaulīs acaulēs | acaulia |
| ablative | acaulibus | acaulibus | acaulibus |
| vocative | acaulēs | acaulēs | acaulia |
Origins
Modern Latin derived from Ancient Greek ἄκαυλος (ákaulos).
Descendants
- Russianбессте́бельный