adjectivefirst/second-declension adjective
acanthocarpus
acanthocarpus (feminine acanthocarpa, neuter acanthocarpum)
Classical[a.kan.tʰɔˈkar.pʊs]Ecclesiastical[a.kan.toˈkar.pus]
Meaning
- New Latinadjectiveacanthocarpous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | acanthocarpus | acanthocarpa | acanthocarpum |
| genitive | acanthocarpī | acanthocarpae | acanthocarpī |
| dative | acanthocarpō | acanthocarpae | acanthocarpō |
| accusative | acanthocarpum | acanthocarpam | acanthocarpum |
| ablative | acanthocarpō | acanthocarpā | acanthocarpō |
| vocative | acanthocarpe | acanthocarpa | acanthocarpum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | acanthocarpī | acanthocarpae | acanthocarpa |
| genitive | acanthocarpōrum | acanthocarpārum | acanthocarpōrum |
| dative | acanthocarpīs | acanthocarpīs | acanthocarpīs |
| accusative | acanthocarpōs | acanthocarpās | acanthocarpa |
| ablative | acanthocarpīs | acanthocarpīs | acanthocarpīs |
| vocative | acanthocarpī | acanthocarpae | acanthocarpa |
Origins
New Latin; from Ancient Greek [Term?].