LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

acanthocarpus

acanthocarpus (feminine acanthocarpa, neuter acanthocarpum)
Classical[a.kan.tʰɔˈkar.pʊs]Ecclesiastical[a.kan.toˈkar.pus]

Meaning

  1. New Latinadjectiveacanthocarpous

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeacanthocarpusacanthocarpaacanthocarpum
genitiveacanthocarpīacanthocarpaeacanthocarpī
dativeacanthocarpōacanthocarpaeacanthocarpō
accusativeacanthocarpumacanthocarpamacanthocarpum
ablativeacanthocarpōacanthocarpāacanthocarpō
vocativeacanthocarpeacanthocarpaacanthocarpum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeacanthocarpīacanthocarpaeacanthocarpa
genitiveacanthocarpōrumacanthocarpārumacanthocarpōrum
dativeacanthocarpīsacanthocarpīsacanthocarpīs
accusativeacanthocarpōsacanthocarpāsacanthocarpa
ablativeacanthocarpīsacanthocarpīsacanthocarpīs
vocativeacanthocarpīacanthocarpaeacanthocarpa

Origins

New Latin; from Ancient Greek [Term?].

Quick answers

What does acanthocarpus mean in Latin?
acanthocarpus, a adjective, means “acanthocarpous”.
How do you pronounce acanthocarpus?
In classical Latin, [a.kan.tʰɔˈkar.pʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [a.kan.toˈkar.pus].