proper noun · masculinesecond declension
Abūbacer
Abūbacer m sg (genitive Abūbacrī)
Classical[aˈbuː.ba.kɛr]Ecclesiastical[aˈbuː.ba.t͡ʃer]
Meaning
- Medieval LatinAbu Bakr
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Abūbacer | — |
| genitive | Abūbacrī | — |
| dative | Abūbacrō | — |
| accusative | Abūbacrum | — |
| ablative | Abūbacrō | — |
| vocative | Abūbacer | — |
Origins
Borrowed from Arabic أَبُو بَكْر (ʔabū bakr).