LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

absentīvus

absentīvus (feminine absentīva, neuter absentīvum)
Classical[ap.sɛnˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[ab.senˈtiː.vus]

Meaning

  1. adjectivelong absent

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeabsentīvusabsentīvaabsentīvum
genitiveabsentīvīabsentīvaeabsentīvī
dativeabsentīvōabsentīvaeabsentīvō
accusativeabsentīvumabsentīvamabsentīvum
ablativeabsentīvōabsentīvāabsentīvō
vocativeabsentīveabsentīvaabsentīvum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeabsentīvīabsentīvaeabsentīva
genitiveabsentīvōrumabsentīvārumabsentīvōrum
dativeabsentīvīsabsentīvīsabsentīvīs
accusativeabsentīvōsabsentīvāsabsentīva
ablativeabsentīvīsabsentīvīsabsentīvīs
vocativeabsentīvīabsentīvaeabsentīva

absentīvus, a, um, adj. absens.
I. long absent, Petr. S. 33.

Origins

From absēns (“being absent, absent”) + -īvus, present active participle of absum (“to be away or absent”).

Quick answers

What does absentīvus mean in Latin?
absentīvus, a adjective, means “long absent”.
How do you pronounce absentīvus?
In classical Latin, [ap.sɛnˈtiː.wʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ab.senˈtiː.vus].