noun · neuterthird declension
absegmen
absegmen n (genitive absegminis)
Classical[apˈsɛɡ.mɛn]Ecclesiastical[abˈsɛɡ.men]
Meaning
- neuterpiece of flesh
Poenitam offam Naevius appellpat absegmen carnis cum coda: antiqui autem offam vocabant abscisum globi forma, ut manu glomeratam pultem
c. 2nd century, Sextus Pompeius Festus, De Verborum Significatione
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | absegmen | absegmina |
| genitive | absegminis | absegminum |
| dative | absegminī | absegminibus |
| accusative | absegmen | absegmina |
| ablative | absegmine | absegminibus |
| vocative | absegmen | absegmina |
absegmen, ĭnis, n. ab-seco, according to Festus, s. v. penitam, ap. Naev.,
I. a piece (of flesh) cut off, Paul. ex Fest. p. 242, 6 Müll.
Origins
From ab + secō, according to Festus.