noun · masculinethird declension
abōminātor
abōminātor m (genitive abōminātōris, feminine abōminātrīx)
Classical[a.boː.mɪˈnaː.tɔr]Ecclesiastical[a.bo.miˈnaː.tor]
Meaning
- An abominator, one who abominates.
CAPUT XIX. Contra eos qui dicunt: Si sanctus Epiphanius imaginum destructor fuit et earum abominator, quomodo ejus discipuli imagines depingebant in Cypriorum insula, in templo quod ejusdem patris nomine titulaverunt, cum videlicet multa pingantur quae non adorantur, et plerumque a bona magistris mali discipuli oriantur.
CHAPTER XIX. Against those who say: If Saint Epiphanius was a destroyer of images and an abominator of them, how did his disciples paint images on the island of Cyprus, in a temple which they named after the same father, since many things are painted that are not worshipped, and often bad disciples arise from good teachers.8th century, Carolus Magnus, De imaginibus:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | abōminātor | abōminātōrēs |
| genitive | abōminātōris | abōminātōrum |
| dative | abōminātōrī | abōminātōribus |
| accusative | abōminātōrem | abōminātōrēs |
| ablative | abōminātōre | abōminātōribus |
| vocative | abōminātor | abōminātōrēs |
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ep
- Proto-Indo-European*h₂epó
- Proto-Italic*ap
- Latinabōminātor
Latin ab- Old Latin osmender. Latin ōmen Latin ōminor Latin abōminor Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin abōminātor From abōminor (“to abominate”) + -tor (agent noun suffix).
Descendants
- Englishabominator
- Portugueseabominador
In English words that came into English from abōminātor
- abominatorabōminātor