noun · femininethird declension
abōminātiō
abōminātiō f (genitive abōminātiōnis)
Classical[a.boː.mɪˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[a.bo.miˈnat.t͡si.o]
Meaning
- Late Latinaversion, detestation, loathing, abomination
Latīnē defined in Latin in our graded readers
rēs foeda et exsecrandaabōminātiō -ōnis (f) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 22
rēs nefanda, exsecrātiōabōminātiō -ōnis (f) — in Evangelium secundum Marcum, ch. 19
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | abōminātiō | abōminātiōnēs |
| genitive | abōminātiōnis | abōminātiōnum |
| dative | abōminātiōnī | abōminātiōnibus |
| accusative | abōminātiōnem | abōminātiōnēs |
| ablative | abōminātiōne | abōminātiōnibus |
| vocative | abōminātiō | abōminātiōnēs |
ăbōmĭnātĭo, ōnis, f. abominor,
I. an abominating, an abomination, Lact. 1, 17;
also = abominamentum, Tert. adv. Jud. 5.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin abōminātiō From abōminō + -tiō.
Descendants
- Catalanabominació
- Englishabominationfrom Middle French abomination
- Frenchabominationfrom Middle French abomination
- Romanianabominațiunefrom Middle French abomination
- Italianabominazione
- Portugueseabominação
- Spanishabominación
- Dutchabominatie
- Galicianabominación
- Polishabominacja
In English words that came into English from abōminātiō
- abominationabōminātiō
- abominatioabōminātiō