adjectivethird-declension two-termination adjective
abōminābilis
abōminābilis (neuter abōminābile)
Classical[a.boː.mɪˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[a.bo.miˈnaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationabominable, detestable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | abōminābilis | abōminābilis | abōminābile |
| genitive | abōminābilis | abōminābilis | abōminābilis |
| dative | abōminābilī | abōminābilī | abōminābilī |
| accusative | abōminābilem | abōminābilem | abōminābile |
| ablative | abōminābilī | abōminābilī | abōminābilī |
| vocative | abōminābilis | abōminābilis | abōminābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | abōminābilēs | abōminābilēs | abōminābilia |
| genitive | abōminābilium | abōminābilium | abōminābilium |
| dative | abōminābilibus | abōminābilibus | abōminābilibus |
| accusative | abōminābilīs abōminābilēs | abōminābilīs abōminābilēs | abōminābilia |
| ablative | abōminābilibus | abōminābilibus | abōminābilibus |
| vocative | abōminābilēs | abōminābilēs | abōminābilia |
ăbōmĭnābĭlĭs, e, adj. abominor,
I. deserving imprecation or abhorrence, abominable, Quint. Decl.; Vulg. Lev. 11, 10.
Origins
- Proto-Indo-European*h₂ep
- Proto-Indo-European*h₂epó
- Proto-Italic*ap
- Latinabōminābilis
Latin ab- Old Latin osmender. Latin ōmen Latin ōminor Latin abōminor, abōminārī Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin abōminābilis From abōminor, abōminārī + -bilis.
Descendants
- Catalanabominable
- Frenchabominablefrom Old French abominable
- Englishabominablefrom Old French abominable
- Italianabominabile
- Portugueseabominável
- Romanianabominabil
- Spanishabominable
- Norwegian Bokmålabominabelfrom Old French abominable
- Galicianabominable
In English words that came into English from abōminābilis
- abominableabōminābilis