LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

abligurriō

abligurriō (present infinitive abligurrīre, perfect active abligurrīvī or abligurriī, supine abligurrītum)
Classical[ab.lɪˈɡʊr.ri.oː]Ecclesiastical[ab.liˈɡur.ri.o]

Meaning

  1. transitiveto lick away, waste or spend indulgently; squander

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.abligurriōabligurriēbamabligurriamabligurrīvī
abligurriī
abligurrīveram
abligurrieram
abligurrīverō
abligurrierō
2nd sg.abligurrīsabligurriēbāsabligurriēsabligurrīvistī
abligurriistī
abligurrīverās
abligurrierās
abligurrīveris
abligurrieris
3rd sg.abligurritabligurriēbatabligurrietabligurrīvit
abligurriit
abligurrīverat
abligurrierat
abligurrīverit
abligurrierit
1st pl.abligurrīmusabligurriēbāmusabligurriēmusabligurrīvimus
abligurriimus
abligurrīverāmus
abligurrierāmus
abligurrīverimus
abligurrierimus
2nd pl.abligurrītisabligurriēbātisabligurriētisabligurrīvistis
abligurriistis
abligurrīverātis
abligurrierātis
abligurrīveritis
abligurrieritis
3rd pl.abligurriuntabligurriēbantabligurrientabligurrīvērunt
abligurrīvēre, abligurriērunt, abligurriēre
abligurrīverant
abligurrierant
abligurrīverint
abligurrierint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.abligurriamabligurrīremabligurrīverim
abligurrierim
abligurrīvissem
abligurriissem
2nd sg.abligurriāsabligurrīrēsabligurrīverīs
abligurrierīs
abligurrīvissēs
abligurriissēs
3rd sg.abligurriatabligurrīretabligurrīverit
abligurrierit
abligurrīvisset
abligurriisset
1st pl.abligurriāmusabligurrīrēmusabligurrīverīmus
abligurrierīmus
abligurrīvissēmus
abligurriissēmus
2nd pl.abligurriātisabligurrīrētisabligurrīverītis
abligurrierītis
abligurrīvissētis
abligurriissētis
3rd pl.abligurriantabligurrīrentabligurrīverint
abligurrierint
abligurrīvissent
abligurriissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.abligurriorabligurriēbarabligurriar
2nd sg.abligurrīris
abligurrīre
abligurriēbāris
abligurriēbāre
abligurriēris
abligurriēre
3rd sg.abligurrīturabligurriēbāturabligurriētur
1st pl.abligurrīmurabligurriēbāmurabligurriēmur
2nd pl.abligurrīminīabligurriēbāminīabligurriēminī
3rd pl.abligurriunturabligurriēbanturabligurrientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.abligurriarabligurrīrer
2nd sg.abligurriāris
abligurriāre
abligurrīrēris
abligurrīrēre
3rd sg.abligurriāturabligurrīrētur
1st pl.abligurriāmurabligurrīrēmur
2nd pl.abligurriāminīabligurrīrēminī
3rd pl.abligurrianturabligurrīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.abligurrīabligurrīre
pres. 2nd pl.abligurrīteabligurrīminī
fut. 2nd sg.abligurrītōabligurrītor
fut. 3rd sg.abligurrītōabligurrītor
fut. 2nd pl.abligurrītōte—
fut. 3rd pl.abligurriuntōabligurriuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveabligurrīreabligurrīrī
perfect infinitiveabligurrīvisse
abligurriisse
abligurrītum esse
future infinitiveabligurrītūrum esseabligurrītum īrī
present participleabligurriēns—
perfect participle—abligurrītus
future participleabligurrītūrus
abligurrītūra, abligurrītūrā, abligurrītūrae, abligurrītūram, abligurrītūrārum, abligurrītūrās, abligurrītūre, abligurrītūrī, abligurrītūrīs, abligurrītūrō, abligurrītūrōrum, abligurrītūrōs, abligurrītūrum
abligurriendus
abligurriundus, abligurrienda, abligurriendā, abligurriendae, abligurriendam, abligurriendārum, abligurriendās, abligurriende, abligurriendīs, abligurriendōrum, abligurriendōs, abligurriunda, abligurriundā, abligurriundae, abligurriundam, abligurriundārum, abligurriundās, abligurriunde, abligurriundī, abligurriundīs, abligurriundō, abligurriundōrum, abligurriundōs, abligurriundum
gerundabligurriendī, abligurriendō, abligurriendumsupineabligurrītum, abligurrītū

ab-lĭgūrrĭo (-gurio), īvi, ītum, 4, v. a.
I. To lick away, waste or spend in luxurious indulgence: bona, Enn. ap. Don. ad Ter. Phorm. 2, 2, 25 (Sat. 29 Vahl.); Ter. Eun. 2, 2, 4: patrimonium, App. Mag. p. 313 (but in Cic. Cat. 2, 5, 10, the correct read. is obligaverunt).—
II. In mal. part., Suet. Gram. 23.

Origins

Latin ab- Latin ligūriō Latin abligurriō From ab- (“from, away from”) + ligūriō (“lick; be dainty, fond of good things”).

In English words that came into English from abligurriō

  • abliguritionabligurrītiō

Quick answers

What does abligurriō mean in Latin?
abligurriō, a verb, means “to lick away, waste or spend indulgently; squander”.
What are the principal parts of abligurriō?
abligurriō, abligurrīre, abligurrīvī, abligurrītum (fourth conjugation).
How do you pronounce abligurriō?
In classical Latin, [ab.lɪˈɡʊr.ri.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ab.liˈɡur.ri.o].