verbfourth conjugation
abligurriō
abligurriō (present infinitive abligurrīre, perfect active abligurrīvī or abligurriī, supine abligurrītum)
Classical[ab.lɪˈɡʊr.ri.oː]Ecclesiastical[ab.liˈɡur.ri.o]
Meaning
- transitiveto lick away, waste or spend indulgently; squander
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abligurriō | abligurriēbam | abligurriam | abligurrīvī abligurriī | abligurrīveram abligurrieram | abligurrīverō abligurrierō |
| 2nd sg. | abligurrīs | abligurriēbās | abligurriēs | abligurrīvistī abligurriistī | abligurrīverās abligurrierās | abligurrīveris abligurrieris |
| 3rd sg. | abligurrit | abligurriēbat | abligurriet | abligurrīvit abligurriit | abligurrīverat abligurrierat | abligurrīverit abligurrierit |
| 1st pl. | abligurrīmus | abligurriēbāmus | abligurriēmus | abligurrīvimus abligurriimus | abligurrīverāmus abligurrierāmus | abligurrīverimus abligurrierimus |
| 2nd pl. | abligurrītis | abligurriēbātis | abligurriētis | abligurrīvistis abligurriistis | abligurrīverātis abligurrierātis | abligurrīveritis abligurrieritis |
| 3rd pl. | abligurriunt | abligurriēbant | abligurrient | abligurrīvērunt abligurrīvēre, abligurriērunt, abligurriēre | abligurrīverant abligurrierant | abligurrīverint abligurrierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abligurriam | abligurrīrem | abligurrīverim abligurrierim | abligurrīvissem abligurriissem |
| 2nd sg. | abligurriās | abligurrīrēs | abligurrīverīs abligurrierīs | abligurrīvissēs abligurriissēs |
| 3rd sg. | abligurriat | abligurrīret | abligurrīverit abligurrierit | abligurrīvisset abligurriisset |
| 1st pl. | abligurriāmus | abligurrīrēmus | abligurrīverīmus abligurrierīmus | abligurrīvissēmus abligurriissēmus |
| 2nd pl. | abligurriātis | abligurrīrētis | abligurrīverītis abligurrierītis | abligurrīvissētis abligurriissētis |
| 3rd pl. | abligurriant | abligurrīrent | abligurrīverint abligurrierint | abligurrīvissent abligurriissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | abligurrior | abligurriēbar | abligurriar |
| 2nd sg. | abligurrīris abligurrīre | abligurriēbāris abligurriēbāre | abligurriēris abligurriēre |
| 3rd sg. | abligurrītur | abligurriēbātur | abligurriētur |
| 1st pl. | abligurrīmur | abligurriēbāmur | abligurriēmur |
| 2nd pl. | abligurrīminī | abligurriēbāminī | abligurriēminī |
| 3rd pl. | abligurriuntur | abligurriēbantur | abligurrientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | abligurriar | abligurrīrer |
| 2nd sg. | abligurriāris abligurriāre | abligurrīrēris abligurrīrēre |
| 3rd sg. | abligurriātur | abligurrīrētur |
| 1st pl. | abligurriāmur | abligurrīrēmur |
| 2nd pl. | abligurriāminī | abligurrīrēminī |
| 3rd pl. | abligurriantur | abligurrīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | abligurrī | abligurrīre |
| pres. 2nd pl. | abligurrīte | abligurrīminī |
| fut. 2nd sg. | abligurrītō | abligurrītor |
| fut. 3rd sg. | abligurrītō | abligurrītor |
| fut. 2nd pl. | abligurrītōte | — |
| fut. 3rd pl. | abligurriuntō | abligurriuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | abligurrīre | abligurrīrī |
| perfect infinitive | abligurrīvisse abligurriisse | abligurrītum esse |
| future infinitive | abligurrītūrum esse | abligurrītum īrī |
| present participle | abligurriēns | — |
| perfect participle | — | abligurrītus |
| future participle | abligurrītūrus abligurrītūra, abligurrītūrā, abligurrītūrae, abligurrītūram, abligurrītūrārum, abligurrītūrās, abligurrītūre, abligurrītūrī, abligurrītūrīs, abligurrītūrō, abligurrītūrōrum, abligurrītūrōs, abligurrītūrum | abligurriendus abligurriundus, abligurrienda, abligurriendā, abligurriendae, abligurriendam, abligurriendārum, abligurriendās, abligurriende, abligurriendīs, abligurriendōrum, abligurriendōs, abligurriunda, abligurriundā, abligurriundae, abligurriundam, abligurriundārum, abligurriundās, abligurriunde, abligurriundī, abligurriundīs, abligurriundō, abligurriundōrum, abligurriundōs, abligurriundum |
gerundabligurriendī, abligurriendō, abligurriendumsupineabligurrītum, abligurrītū
ab-lĭgūrrĭo (-gurio), īvi, ītum, 4, v. a.
I. To lick away, waste or spend in luxurious indulgence: bona, Enn. ap. Don. ad Ter. Phorm. 2, 2, 25 (Sat. 29 Vahl.); Ter. Eun. 2, 2, 4:
patrimonium, App. Mag. p. 313 (but in Cic. Cat. 2, 5, 10, the correct read. is obligaverunt).—II. In mal. part., Suet. Gram. 23.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ab-ligurriō (-ūriō) īvī, —, īre,
to consume in dainty living, waste in feasting (rare): patria bona, T.
Origins
Latin ab- Latin ligūriō Latin abligurriō From ab- (“from, away from”) + ligūriō (“lick; be dainty, fond of good things”).
In English words that came into English from abligurriō
- abliguritionabligurrītiō