LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

ablātīvus

ablātīvus (feminine ablātīva, neuter ablātīvum)
Classical[ab.ɫaːˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[ab.laˈtiː.vus]

Meaning

  1. ablativeadjectiveablative case

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeablātīvusablātīvaablātīvum
genitiveablātīvīablātīvaeablātīvī
dativeablātīvōablātīvaeablātīvō
accusativeablātīvumablātīvamablātīvum
ablativeablātīvōablātīvāablātīvō
vocativeablātīveablātīvaablātīvum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeablātīvīablātīvaeablātīva
genitiveablātīvōrumablātīvārumablātīvōrum
dativeablātīvīsablātīvīsablātīvīs
accusativeablātīvōsablātīvāsablātīva
ablativeablātīvīsablātīvīsablātīvīs
vocativeablātīvīablātīvaeablātīva

ablātīvus, i, m. id., with or without casus,
I. the ablative case (as denoting that from which something is taken away), Quint. 1, 5, 59; 1, 7, 3; 1, 4, 26; 7, 9, 10 al.

Origins

From ablātus, perfect passive participle of auferō (“to take away”) + -īvus

Descendants
  • Catalanablatiu
  • Englishablative
  • Frenchablatif
  • GermanAblativ
  • Italianablativo
  • Occitanablatiu
  • Portugueseablativo
  • Romanianablativ
  • Spanishablativo
  • Danishablativ

In English words that came into English from ablātīvus

  • ablativeablātīvus

Quick answers

What does ablātīvus mean in Latin?
ablātīvus, a adjective, means “ablative case”.
How do you pronounce ablātīvus?
In classical Latin, [ab.ɫaːˈtiː.wʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ab.laˈtiː.vus].