verbfourth conjugation, no perfect or supine stems
abituriō
abituriō (present infinitive abiturīre)
Classical[a.bɪˈtʊ.ri.oː]Ecclesiastical[a.biˈtuː.ri.o]
Meaning
- New Latinto want to leave or depart
- GermanyNew Latinto take the Abitur
Conjugation conjugation 4 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abituriō | abituriēbam | abituriam | — | — | — |
| 2nd sg. | abiturīs | abituriēbās | abituriēs | — | — | — |
| 3rd sg. | abiturit | abituriēbat | abituriet | — | — | — |
| 1st pl. | abiturīmus | abituriēbāmus | abituriēmus | — | — | — |
| 2nd pl. | abiturītis | abituriēbātis | abituriētis | — | — | — |
| 3rd pl. | abituriunt | abituriēbant | abiturient | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abituriam | abiturīrem | — | — |
| 2nd sg. | abituriās | abiturīrēs | — | — |
| 3rd sg. | abituriat | abiturīret | — | — |
| 1st pl. | abituriāmus | abiturīrēmus | — | — |
| 2nd pl. | abituriātis | abiturīrētis | — | — |
| 3rd pl. | abituriant | abiturīrent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | abiturior | abituriēbar | abituriar |
| 2nd sg. | abiturīris abiturīre | abituriēbāris abituriēbāre | abituriēris abituriēre |
| 3rd sg. | abiturītur | abituriēbātur | abituriētur |
| 1st pl. | abiturīmur | abituriēbāmur | abituriēmur |
| 2nd pl. | abiturīminī | abituriēbāminī | abituriēminī |
| 3rd pl. | abituriuntur | abituriēbantur | abiturientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | abituriar | abiturīrer |
| 2nd sg. | abituriāris abituriāre | abiturīrēris abiturīrēre |
| 3rd sg. | abituriātur | abiturīrētur |
| 1st pl. | abituriāmur | abiturīrēmur |
| 2nd pl. | abituriāminī | abiturīrēminī |
| 3rd pl. | abituriantur | abiturīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | abiturī | abiturīre |
| pres. 2nd pl. | abiturīte | abiturīminī |
| fut. 2nd sg. | abiturītō | abiturītor |
| fut. 3rd sg. | abiturītō | abiturītor |
| fut. 2nd pl. | abiturītōte | — |
| fut. 3rd pl. | abituriuntō | abituriuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | abiturīre | abiturīrī |
| present participle | abituriēns | — |
| future participle | — | abituriendus abituriundus |
gerundabituriendī, abituriendō, abituriendum
Origins
From abeō (“to go away”) + -turiō (desiderative suffix).