verbfirst conjugation
abastardō
abastardō (present infinitive abastardāre, perfect active abastardāvī, supine abastardātum)
Meaning
- Medieval Latinto bastardize (claim or demonstrate illegitimacy)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abastardō | abastardābam | abastardābō | abastardāvī | abastardāveram | abastardāverō |
| 2nd sg. | abastardās | abastardābās | abastardābis | abastardāvistī | abastardāverās | abastardāveris |
| 3rd sg. | abastardat | abastardābat | abastardābit | abastardāvit | abastardāverat | abastardāverit |
| 1st pl. | abastardāmus | abastardābāmus | abastardābimus | abastardāvimus | abastardāverāmus | abastardāverimus |
| 2nd pl. | abastardātis | abastardābātis | abastardābitis | abastardāvistis | abastardāverātis | abastardāveritis |
| 3rd pl. | abastardant | abastardābant | abastardābunt | abastardāvērunt abastardāvēre | abastardāverant | abastardāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abastardem | abastardārem | abastardāverim | abastardāvissem |
| 2nd sg. | abastardēs | abastardārēs | abastardāverīs | abastardāvissēs |
| 3rd sg. | abastardet | abastardāret | abastardāverit | abastardāvisset |
| 1st pl. | abastardēmus | abastardārēmus | abastardāverīmus | abastardāvissēmus |
| 2nd pl. | abastardētis | abastardārētis | abastardāverītis | abastardāvissētis |
| 3rd pl. | abastardent | abastardārent | abastardāverint | abastardāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | abastardor | abastardābar | abastardābor |
| 2nd sg. | abastardāris abastardāre | abastardābāris abastardābāre | abastardāberis abastardābere |
| 3rd sg. | abastardātur | abastardābātur | abastardābitur |
| 1st pl. | abastardāmur | abastardābāmur | abastardābimur |
| 2nd pl. | abastardāminī | abastardābāminī | abastardābiminī |
| 3rd pl. | abastardantur | abastardābantur | abastardābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | abastarder | abastardārer |
| 2nd sg. | abastardēris abastardēre | abastardārēris abastardārēre |
| 3rd sg. | abastardētur | abastardārētur |
| 1st pl. | abastardēmur | abastardārēmur |
| 2nd pl. | abastardēminī | abastardārēminī |
| 3rd pl. | abastardentur | abastardārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | abastardā | abastardāre |
| pres. 2nd pl. | abastardāte | abastardāminī |
| fut. 2nd sg. | abastardātō | abastardātor |
| fut. 3rd sg. | abastardātō | abastardātor |
| fut. 2nd pl. | abastardātōte | — |
| fut. 3rd pl. | abastardantō | abastardantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | abastardāre | abastardārī |
| perfect infinitive | abastardāvisse | abastardātum esse |
| future infinitive | abastardātūrum esse | abastardātum īrī |
| present participle | abastardāns | — |
| perfect participle | — | abastardātus |
| future participle | abastardātūrus | abastardandus |
gerundabastardandī, abastardandō, abastardandumsupineabastardātum, abastardātū
Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Latinabastardō
Latin bastardus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin abastardō From ad- + bastardus + -ō.