adjectivefirst/second-declension adjective
abascantus
abascantus (feminine abascanta, neuter abascantum, comparative abascantior, superlative abascantissimus)
Classical[a.basˈkan.tʊs]Ecclesiastical[a.basˈkan.tus]
Meaning
- adjectiveunenvied
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | abascantus | abascanta | abascantum |
| genitive | abascantī | abascantae | abascantī |
| dative | abascantō | abascantae | abascantō |
| accusative | abascantum | abascantam | abascantum |
| ablative | abascantō | abascantā | abascantō |
| vocative | abascante | abascanta | abascantum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | abascantī | abascantae | abascanta |
| genitive | abascantōrum | abascantārum | abascantōrum |
| dative | abascantīs | abascantīs | abascantīs |
| accusative | abascantōs | abascantās | abascanta |
| ablative | abascantīs | abascantīs | abascantīs |
| vocative | abascantī | abascantae | abascanta |
ăbascantus, a, um, = ὐβὑσκαντος,
I. unenvied:
aeon, Tert. adv. Gnost. 10.