verbfirst conjugation
abarnō
abarnō (present infinitive abarnāre, perfect active abarnāvī, supine abarnātum)
Meaning
- EnglandMedieval Latinto expose, denounce a secret crime (to a magistrate)
Si homo furtivum aliquid in domo sua occultaverit, et ita fuerit Abarnatus, rectum est ut inde habeat quod quæsivit.
990-1035, Canute, Legum regis Canuti Magni quas Anglis olim dedit: versionem antiquam latinam, published 1826, page 96:
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abarnō | abarnābam | abarnābō | abarnāvī | abarnāveram | abarnāverō |
| 2nd sg. | abarnās | abarnābās | abarnābis | abarnāvistī | abarnāverās | abarnāveris |
| 3rd sg. | abarnat | abarnābat | abarnābit | abarnāvit | abarnāverat | abarnāverit |
| 1st pl. | abarnāmus | abarnābāmus | abarnābimus | abarnāvimus | abarnāverāmus | abarnāverimus |
| 2nd pl. | abarnātis | abarnābātis | abarnābitis | abarnāvistis | abarnāverātis | abarnāveritis |
| 3rd pl. | abarnant | abarnābant | abarnābunt | abarnāvērunt abarnāvēre | abarnāverant | abarnāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | abarnem | abarnārem | abarnāverim | abarnāvissem |
| 2nd sg. | abarnēs | abarnārēs | abarnāverīs | abarnāvissēs |
| 3rd sg. | abarnet | abarnāret | abarnāverit | abarnāvisset |
| 1st pl. | abarnēmus | abarnārēmus | abarnāverīmus | abarnāvissēmus |
| 2nd pl. | abarnētis | abarnārētis | abarnāverītis | abarnāvissētis |
| 3rd pl. | abarnent | abarnārent | abarnāverint | abarnāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | abarnor | abarnābar | abarnābor |
| 2nd sg. | abarnāris abarnāre | abarnābāris abarnābāre | abarnāberis abarnābere |
| 3rd sg. | abarnātur | abarnābātur | abarnābitur |
| 1st pl. | abarnāmur | abarnābāmur | abarnābimur |
| 2nd pl. | abarnāminī | abarnābāminī | abarnābiminī |
| 3rd pl. | abarnantur | abarnābantur | abarnābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | abarner | abarnārer |
| 2nd sg. | abarnēris abarnēre | abarnārēris abarnārēre |
| 3rd sg. | abarnētur | abarnārētur |
| 1st pl. | abarnēmur | abarnārēmur |
| 2nd pl. | abarnēminī | abarnārēminī |
| 3rd pl. | abarnentur | abarnārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | abarnā | abarnāre |
| pres. 2nd pl. | abarnāte | abarnāminī |
| fut. 2nd sg. | abarnātō | abarnātor |
| fut. 3rd sg. | abarnātō | abarnātor |
| fut. 2nd pl. | abarnātōte | — |
| fut. 3rd pl. | abarnantō | abarnantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | abarnāre | abarnārī |
| perfect infinitive | abarnāvisse | abarnātum esse |
| future infinitive | abarnātūrum esse | abarnātum īrī |
| present participle | abarnāns | — |
| perfect participle | — | abarnātus abarnāta, abarnātā, abarnātae, abarnātam, abarnātārum, abarnātās, abarnātī, abarnātōrum, abarnātōs |
| future participle | abarnātūrus | abarnandus |
gerundabarnandī, abarnandō, abarnandumsupineabarnātum, abarnātū
Origins
From Old English abarian (“make bare, disclose”).