adjectivefirst/second-declension adjective
abantius
abantius (feminine abantia, neuter abantium)
Classical[aˈban.ti.ʊs]Ecclesiastical[aˈban.t͡si.us]
Meaning
- adjectiveof or pertaining to the land of Abas, Abantian, that is Euboean (led by Abas, the Abantians or Abantes migrated to the island of Euboea)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | abantius | abantia | abantium |
| genitive | abantiī | abantiae | abantiī |
| dative | abantiō | abantiae | abantiō |
| accusative | abantium | abantiam | abantium |
| ablative | abantiō | abantiā | abantiō |
| vocative | abantie | abantia | abantium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | abantiī | abantiae | abantia |
| genitive | abantiōrum | abantiārum | abantiōrum |
| dative | abantiīs | abantiīs | abantiīs |
| accusative | abantiōs | abantiās | abantia |
| ablative | abantiīs | abantiīs | abantiīs |
| vocative | abantiī | abantiae | abantia |
Ăbantĭus, a, um, adj.,
I. of Abantia, another name of Euboœa:
classis, Eubosan, Stat. S. 4, 8, 46.