LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

abacinō

abacinō (present infinitive abacināre, perfect active abacināvī, supine abacinātum)
Classical[aˈba.kɪ.noː]Ecclesiastical[aˈbaː.t͡ʃi.no]

Meaning

  1. to make blind, blind, remove the power of sight, especially by using a red-hot iron rod or basin
    Filios Tancredi abacinavit; filias vero liberas dimiſit.1741, Ludovico Antonio Muratori, Antiquitates italicæ medii ævi, volume 4, page 985:

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.abacinōabacinābamabacinābōabacināvīabacināveramabacināverō
abacinārō
2nd sg.abacināsabacinābāsabacinābisabacināvistī
abacināstī
abacināverās
abacinārās
abacināveris
3rd sg.abacinatabacinābatabacinābitabacināvitabacināverat
abacinārat
abacināverit
abacinārit
1st pl.abacināmusabacinābāmusabacinābimusabacināvimusabacināverāmusabacināverimus
abacinārimus
2nd pl.abacinātisabacinābātisabacinābitisabacināvistis
abacināstis
abacināverātis
abacinārātis
abacināveritis
abacināritis
3rd pl.abacinantabacinābantabacinābuntabacināvērunt
abacināvēre, abacinārunt
abacināverant
abacinārant
abacināverint
abacinārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.abacinemabacināremabacināverim
abacinārim
abacināvissem
abacināssem
2nd sg.abacinēsabacinārēsabacināverīsabacināvissēs
abacināssēs
3rd sg.abacinetabacināretabacināverit
abacinārit
abacināvisset
abacināsset
1st pl.abacinēmusabacinārēmusabacināverīmus
abacinārīmus
abacināvissēmus
abacināssēmus
2nd pl.abacinētisabacinārētisabacināverītis
abacinārītis
abacināvissētis
abacināssētis
3rd pl.abacinentabacinārentabacināverint
abacinārint
abacināvissent
abacināssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.abacinorabacinābarabacinābor
2nd sg.abacināris
abacināre
abacinābāris
abacinābāre
abacināberis
abacinābere
3rd sg.abacināturabacinābāturabacinābitur
1st pl.abacināmurabacinābāmurabacinābimur
2nd pl.abacināminīabacinābāminīabacinābiminī
3rd pl.abacinanturabacinābanturabacinābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.abacinerabacinārer
2nd sg.abacinēris
abacinēre
abacinārēris
abacinārēre
3rd sg.abacinēturabacinārētur
1st pl.abacinēmurabacinārēmur
2nd pl.abacinēminīabacinārēminī
3rd pl.abacinenturabacinārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.abacināabacināre
pres. 2nd pl.abacināteabacināminī
fut. 2nd sg.abacinātōabacinātor
fut. 3rd sg.abacinātōabacinātor
fut. 2nd pl.abacinātōte—
fut. 3rd pl.abacinantōabacinantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveabacināreabacinārī
perfect infinitiveabacināvisse
abacināsse
abacinātum esse
future infinitiveabacinātūrum esseabacinātum īrī
present participleabacināns—
perfect participle—abacinātus
abacināta, abacinātā, abacinātae, abacinātam, abacinātārum, abacinātās, abacinātī, abacinātōrum, abacinātōs
future participleabacinātūrus
abacinātūra, abacinātūrā, abacinātūrae, abacinātūram, abacinātūrārum, abacinātūrās, abacinātūre, abacinātūrī, abacinātūrīs, abacinātūrō, abacinātūrōrum, abacinātūrōs, abacinātūrum
abacinandus
abacinanda, abacinandā, abacinandae, abacinandam, abacinandārum, abacinandās, abacinande, abacinandīs, abacinandōrum, abacinandōs
gerundabacinandī, abacinandō, abacinandumsupineabacinātum, abacinātū

Origins

Possibly formed from ab- + bacīnum (“basin”) or bacīnus, from baccus (“container, vessel”).

Descendants
  • Englishabacinate
  • Italianabbacinare
  • Portugueseabacinar
  • Frenchabbacinner

In English words that came into English from abacinō

  • abacinateabacinātus

Quick answers

What does abacinō mean in Latin?
abacinō, a verb, means “to make blind, blind, remove the power of sight, especially by using a red-hot iron rod or basin”.
What are the principal parts of abacinō?
abacinō, abacināre, abacināvī, abacinātum (first conjugation).
How do you pronounce abacinō?
In classical Latin, [aˈba.kɪ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [aˈbaː.t͡ʃi.no].