LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

cōnsōlō

cōnsōlō (present infinitive cōnsōlāre, perfect active cōnsōlāvī, supine cōnsōlātum)
Classical[kõːˈsoː.ɫoː]Ecclesiastical[konˈsɔː.lo]

Meaning

  1. to console, cheer, comfort

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.cōnsōlōcōnsōlābamcōnsōlābōcōnsōlāvīcōnsōlāveramcōnsōlāverō
cōnsōlārō
2nd sg.cōnsōlāscōnsōlābāscōnsōlābiscōnsōlāvistī
cōnsōlāstī
cōnsōlāverās
cōnsōlārās
cōnsōlāveris
3rd sg.cōnsōlatcōnsōlābatcōnsōlābitcōnsōlāvitcōnsōlāverat
cōnsōlārat
cōnsōlāverit
cōnsōlārit
1st pl.cōnsōlāmuscōnsōlābāmuscōnsōlābimuscōnsōlāvimuscōnsōlāverāmuscōnsōlāverimus
cōnsōlārimus
2nd pl.cōnsōlātiscōnsōlābātiscōnsōlābitiscōnsōlāvistis
cōnsōlāstis
cōnsōlāverātis
cōnsōlārātis
cōnsōlāveritis
cōnsōlāritis
3rd pl.cōnsōlantcōnsōlābantcōnsōlābuntcōnsōlāvērunt
cōnsōlāvēre, cōnsōlārunt
cōnsōlāverant
cōnsōlārant
cōnsōlāverint
cōnsōlārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.cōnsōlemcōnsōlāremcōnsōlāverim
cōnsōlārim
cōnsōlāvissem
cōnsōlāssem
2nd sg.cōnsōlēscōnsōlārēscōnsōlāverīscōnsōlāvissēs
cōnsōlāssēs
3rd sg.cōnsōletcōnsōlāretcōnsōlāverit
cōnsōlārit
cōnsōlāvisset
cōnsōlāsset
1st pl.cōnsōlēmuscōnsōlārēmuscōnsōlāverīmus
cōnsōlārīmus
cōnsōlāvissēmus
cōnsōlāssēmus
2nd pl.cōnsōlētiscōnsōlārētiscōnsōlāverītis
cōnsōlārītis
cōnsōlāvissētis
cōnsōlāssētis
3rd pl.cōnsōlentcōnsōlārentcōnsōlāverint
cōnsōlārint
cōnsōlāvissent
cōnsōlāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.cōnsōlorcōnsōlābarcōnsōlābor
2nd sg.cōnsōlāris
cōnsōlāre
cōnsōlābāris
cōnsōlābāre
cōnsōlāberis
cōnsōlābere
3rd sg.cōnsōlāturcōnsōlābāturcōnsōlābitur
1st pl.cōnsōlāmurcōnsōlābāmurcōnsōlābimur
2nd pl.cōnsōlāminīcōnsōlābāminīcōnsōlābiminī
3rd pl.cōnsōlanturcōnsōlābanturcōnsōlābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.cōnsōlercōnsōlārer
2nd sg.cōnsōlēris
cōnsōlēre
cōnsōlārēris
cōnsōlārēre
3rd sg.cōnsōlēturcōnsōlārētur
1st pl.cōnsōlēmurcōnsōlārēmur
2nd pl.cōnsōlēminīcōnsōlārēminī
3rd pl.cōnsōlenturcōnsōlārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.cōnsōlācōnsōlāre
pres. 2nd pl.cōnsōlātecōnsōlāminī
fut. 2nd sg.cōnsōlātōcōnsōlātor
fut. 3rd sg.cōnsōlātōcōnsōlātor
fut. 2nd pl.cōnsōlātōte—
fut. 3rd pl.cōnsōlantōcōnsōlantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecōnsōlārecōnsōlārī
perfect infinitivecōnsōlāvisse
cōnsōlāsse
cōnsōlātum esse
future infinitivecōnsōlātūrum essecōnsōlātum īrī
present participlecōnsōlāns—
perfect participle—cōnsōlātus
future participlecōnsōlātūrus
cōnsōlātūra, cōnsōlātūrā, cōnsōlātūrae, cōnsōlātūram, cōnsōlātūrārum, cōnsōlātūrās, cōnsōlātūre, cōnsōlātūrī, cōnsōlātūrīs, cōnsōlātūrō, cōnsōlātūrōrum, cōnsōlātūrōs, cōnsōlātūrum
cōnsōlandus
cōnsōlanda, cōnsōlandā, cōnsōlandae, cōnsōlandam, cōnsōlandārum, cōnsōlandās, cōnsōlande, cōnsōlandīs, cōnsōlandōrum, cōnsōlandōs
gerundcōnsōlandī, cōnsōlandō, cōnsōlandumsupinecōnsōlātum, cōnsōlātū

con-sōlo, āvi, ātum, 1, v. a. collat. form of consolor,
I. to cheer, comfort, console.
I. Act. (ante - class. and very rare): per idem tempus Oedipus Athenas exul venire dicebatur, qui consolaret, Varr. ap. Non. p. 473, 30; cf. Prisc. p. 797 P.—
II. Pass. in a reflex. signif., to console or comfort one's self, find comfort in: cum animum vestrum erga me video, vehementer consolor, Q. Metell. ap. Gell. 15, 13, 6; cf. Gell. 15, 13, 6, § 1; Asin. ap. Prisc. p. 792 P.—And in a pass. signif.: sic consolatis militibus, etc., Just. 22, 6, 4: a quibus viatores consolari solent, Aug. Conf. 6, 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincōnsōlō

Latin sōlor Latin cōnsōlō From con- + sōlor.

Quick answers

What does cōnsōlō mean in Latin?
cōnsōlō, a verb, means “to console, cheer, comfort”.
What are the principal parts of cōnsōlō?
cōnsōlō, cōnsōlāre, cōnsōlāvī, cōnsōlātum (first conjugation).
How do you pronounce cōnsōlō?
In classical Latin, [kõːˈsoː.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈsɔː.lo].
Where does cōnsōlō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cōnsōlō.