lū̆xus1
Meaning
- adjectivedislocated
Latīnē defined in Latin in our graded readers
vīta mollis et cāraChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Luxus · Luxuria
Luxus denotes luxury as an act or as a condition, and sometimes even objectively, as an object of luxury; whereas luxuria, always subjectively, as a propensity and disposition, as the desiderative of luxus. Sen. Ir. i. 11. Animis delicias, luxus, opes ignorantibus: and further on; Opinionem luxuriæ segnitiæque. Sall. Cat. 13. Romani famem aut sitim . . . . luxu antecapere; that is, by the arts of luxury: compare with Jug. 90. Luxuria atque ignavia pessimæ artes: that is, as proceeding from voluptuousness. (ii. 23.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lū̆xus | lū̆xa | lū̆xum |
| genitive | lū̆xī | lū̆xae | lū̆xī |
| dative | lū̆xō | lū̆xae | lū̆xō |
| accusative | lū̆xum | lū̆xam | lū̆xum |
| ablative | lū̆xō | lū̆xā | lū̆xō |
| vocative | lū̆xe | lū̆xa | lū̆xum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | lū̆xī | lū̆xae | lū̆xa |
| genitive | lū̆xōrum | lū̆xārum | lū̆xōrum |
| dative | lū̆xīs | lū̆xīs | lū̆xīs |
| accusative | lū̆xōs | lū̆xās | lū̆xa |
| ablative | lū̆xīs | lū̆xīs | lū̆xīs |
| vocative | lū̆xī | lū̆xae | lū̆xa |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- per luxum et ignaviam aetatem agere
- to pass one's life in luxury and idleness.
luxum si quod est, Cato, R. R. 160: luxo pede, Sall. Fragm. ap. Prob. p. 1476 P. (Hist. 5, 2); cf.: luxa membra e suis locis mota et soluta, Paul. ex Fest. p. 119, 17 Müll.—Subst.: luxum, i, n., a dislocation: emplastrum utile ad luxa, vel fracta, Marc. Emp. 36.adulescens luxu perditus, Ter. Ad. 4, 7, 42: in vino ac luxu, Cic. Verr. 2, 3, 25, § 62: aliquid luxu antecapere, Sall. C. 13: luxu atque desidiā corrupta civitas, id. ib. 57: luxu et saginae mancipatus, Tac. H. 2, 71; 4, 14: per luxum et ignaviam aetatem agere, i. e. luxuriously and slothfully, Sall. J. 2: flagitiosus, Mos. et Rom. Leg. Coll. 5, 3, 2: turpi fregerunt saecula luxu divitiae molles, Juv. 6, 299.— In plur.: nondum translatos Romana in saecula luxus, Luc. 10, 109: combibat illapsos ductor per viscera luxus, Sil. 11, 402.— at domus interior regali splendida luxu Instruitur, Verg. A. 1, 637: epulaeque ante ora paratae Regifico luxu, id. ib. 6, 604: eruditus luxus, Tac. A. 16, 18.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Perhaps from Proto-Italic *luksos, from Proto-Indo-European *lug-sό-s, from Proto-Indo-European *léwg-os ~ *léwg-es-os (“bend, twist”), from *lewg- (“to bend”), whence also luctor (“to wrestle”). If this theory is accepted, then the term is cognate with Sanskrit rugṇá (“bent, broken”), Ancient Greek λύγος (lúgos, “twig, withe”), Lithuanian lugnas, and Old Norse lykna (“to bend, close”).