LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

fiscus

fiscus m (genitive fiscī)
Classical[ˈfɪs.kʊs]Ecclesiastical[ˈfis.kus]

Meaning

  1. masculinebasket
  2. masculinepurse
  3. masculinetreasury; public money
  4. Classical Latinmasculinethe assets bound to the function of the emperor

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Ærarium · Fiscus

Ærarium is ‘the public treasury;’ fiscus (from πίθος, πιθάκνη), ‘the imperial treasury.’ Tac. Ann. vi. 2. Bona Sejani ablata ærario, ut in fiscum cogerentur; tanquam referret! (vi. 10.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativefiscusfiscī
genitivefiscīfiscōrum
dativefiscōfiscīs
accusativefiscumfiscōs
ablativefiscōfiscīs
vocativefiscefiscī

fiscus, i, m.,
I. a basket or frail woven of slender twigs, rushes, etc. (like fiscina, fiscella, q. v.); used,
I. For olives in the oilpress, Col. 12, 52, 22; 54, 2.—Far more freq.,
II. For keeping money in, a money-basket, or, as we say, a money-bag, purse (cf. aerarium): fiscos complures cum pecunia Siciliensi a quodam senatore ad equitem Romanum esse translatos, Cic. Verr. 1, 8, 22: mulus ferebat fiscos cum pecunia, Phaedr. 2, 7, 2; Suet. Claud. 18.—Poet.: aerata multus in arca Fiscus, i. e. much money, Juv. 14, 259.—
B. In partic.
1. The public chest, state treasury, public revenues: quaternos HS, quos mihi senatus decrevit et ex aerario dedit, ego habebo et in cistam transferam de fisco, Cic. Verr. 2, 3, 85, § 197: qui fiscum sustulit, id. ib. 79, § 183: de fisco quid egerit Scipio, quaeram, id. Q. Fr. 3, 4, 5 Manut.; Eutr. 2, 16; Vulg. 1 Esdr. 7, 20. —
2. In the times of the emperors, the imperial treasury, imperial revenues, emperor's privy purse (opp. aerarium, the public chest or treasury): quantum pecuniae in aerario et fiscis et vectigalibus residuis, Suet. Aug. 101; 40; id. Claud. 28; id. Ner. 32; Sen. Ben. 7, 6: fisci de imperatore rapti, Tac. A. 1, 37: bona in fiscum cogere, id. ib. 6, 2; Dig. 39, 4, 9 fin.: fortasse non eadem severitate fiscum quam aerarium cohibes, Plin. Pan. 36 et saep.: Judaicus, the tax paid by the Jews into the imperial treasury, Suet. Dom. 12: quidquid conspicuum pulchrumque est aequore toto res fisci est, Juv. 4, 55.

Origins

Unknown. De Vaan rejects connections with findō (“to cleave”) and fidēlia (“earthen pot”); Beekes mentions obliquely the rhyme with rarer riscus, a likely Celtic borrowing into Latin and Greek.

Descendants
  • Catalanfisc
  • Englishfisc
  • Englishfiscus
  • Frenchfisc
  • Romanianfiscfrom French fisc
  • GermanFiskus
  • Italianfisco
  • Portuguesefisco
  • Spanishfisco
  • Russianфискfrom French fisc

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does fiscus mean in Latin?
fiscus, a noun, means “basket; purse; treasury”.
What is the genitive of fiscus?
The genitive singular is fiscī. fiscus is masculine, second declension.
How do you pronounce fiscus?
In classical Latin, [ˈfɪs.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfis.kus].