findō
Meaning
- activeto cleave, break up, separate, divide, split, part
vomere findere terras
to cleave the earth by plowhic locus est, partis ubi se via findit in ambas
here is the location where the road cleaves itself in two29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 6.540 - poeticrareto split, burst
heu, cor meum et cerebrum, Nicobule, finditur
Dear me, my heart and brains are being split, Nicobulusc. 254 BCE – 184 BCE, Plautus, The Two Bacchises 2.4.17turgescit vitrea bilis: findor
My bottle-green bile is swelling: my head is splittingc. 62 CE, Persius, Saturae 3.8 - figurativelypoeticrareto divide
Idus tibi sunt agendae, qui dies mensem Veneris marinae findit Aprilem
you will be celebrating the Ides that divide April, the month of seaborn Venus23 BCE – 13 BCE, Horatius, Carmina 4.11
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in partēs dīvidōscindō, in partēs dīvidōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Findere · Scindere
Findere means to separate a body according to its natural joints, consequently to divide it, as it were, into its component parts, to cleave; but scindere (σκεδάσαι) to divide it by force, without regard to its joints, and so separate it into fragments, to chop or tear to pieces. Hence findere lignum means to cleave a log of wood, with the assistance of nature herself, lengthways; scindere, to chop it by mere force breadthways. The findens æquor nave considers the sea as a conflux of its component waters; the scindens, merely as a whole. (iv. 154.)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | findō | findēbam | findam | fidī | fideram | fiderō |
| 2nd sg. | findis | findēbās | findēs | fidistī | fiderās | fideris |
| 3rd sg. | findit | findēbat | findet | fidit | fiderat | fiderit |
| 1st pl. | findimus | findēbāmus | findēmus | fidimus | fiderāmus | fiderimus |
| 2nd pl. | finditis | findēbātis | findētis | fidistis | fiderātis | fideritis |
| 3rd pl. | findunt | findēbant | findent | fidērunt fidēre | fiderant | fiderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | findam | finderem | fiderim | fidissem |
| 2nd sg. | findās | finderēs | fiderīs | fidissēs |
| 3rd sg. | findat | finderet | fiderit | fidisset |
| 1st pl. | findāmus | finderēmus | fiderīmus | fidissēmus |
| 2nd pl. | findātis | finderētis | fiderītis | fidissētis |
| 3rd pl. | findant | finderent | fiderint | fidissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | findor | findēbar | findar |
| 2nd sg. | finderis findere | findēbāris findēbāre | findēris findēre |
| 3rd sg. | finditur | findēbātur | findētur |
| 1st pl. | findimur | findēbāmur | findēmur |
| 2nd pl. | findiminī | findēbāminī | findēminī |
| 3rd pl. | finduntur | findēbantur | findentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | findar | finderer |
| 2nd sg. | findāris findāre | finderēris finderēre |
| 3rd sg. | findātur | finderētur |
| 1st pl. | findāmur | finderēmur |
| 2nd pl. | findāminī | finderēminī |
| 3rd pl. | findantur | finderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | finde | findere |
| pres. 2nd pl. | findite | findiminī |
| fut. 2nd sg. | finditō | finditor |
| fut. 3rd sg. | finditō | finditor |
| fut. 2nd pl. | finditōte | — |
| fut. 3rd pl. | finduntō | finduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | findere | findī |
| perfect infinitive | fidisse | fissum esse |
| future infinitive | fissūrum esse | fissum īrī |
| present participle | findēns | — |
| perfect participle | — | fissus fissa, fissā, fissae, fissam, fissārum, fissās, fisse, fissī, fissīs, fissō, fissōrum, fissōs |
| future participle | fissūrus fissūra, fissūrā, fissūrae, fissūram, fissūrārum, fissūrās, fissūre, fissūrī, fissūrīs, fissūrō, fissūrōrum, fissūrōs, fissūrum | findendus findundus, findenda, findendā, findendae, findendam, findendārum, findendās, findende, findendīs, findendōrum, findendōs |
inimicam findite rostris Hanc terram, Verg. A. 10, 295: patrios findere sarculo agros, Hor. C. 1, 1, 11: terras vomere, Ov. A. A. 2, 671: mare carinā, Prop. 3, 9 (4, 8), 35: Assaraci tellus, quam ... Findunt Scamandri flumina, Hor. Epod. 13, 14: hiulca siti findit Canis aestifer arva, Verg. G. 2, 353; cf.: arentes cum findit Sirius agros, Tib. 1, 7, 21: rubra Canicula findet Statuas, Hor. S. 2, 5, 39: os, Cels. 8, 4 med.; cf. id. 8, 3 fin.: specularis lapis finditur in quamlibet tenues crustas, Plin. 36, 22, 45, § 160; cf. Quint. 11, 3, 21: hic locus est, partes ubi se via findit in ambas, Verg. A. 6, 540; id. G. 2, 78; Ov. M. 4, 65.— fissa ferarum ungula, Lucr. 4, 680: ungulae equi, Suet. Caes. 61: lingua in partes duas, Ov. M. 4, 585: lignum, Verg. A. 9, 413: ferulae, Cels. 8, 10; cf. id. 8, 3 fin.—turgescit bilis: findor, I am ready to burst with rage, Pers. 3, 8: cor meum et cerebrum finditur, Plaut. Bacch. 2, 4, 17: Marsis finduntur cantibus angues, Ov. Med. fac. 39.—Idus sunt agendae, Qui dies mensem Veneris marinae Findit Aprilem, Hor. C. 4, 11, 16: fissa voluntas, Prud. Psych. 760.—Hence, fissum, i, n., a cleft, slit, fissure. postquam implevisti fusti fissorum caput, Plaut. Aul. 3, 4, 7: ad ani fissa, Cels. 5, 20, 5.—jecorum, Cic. Div. 1, 52, 118; cf.: fissum in exitis, id. ib. 1, 10, 16; jecoris, id. N. D. 3, 6, 14: familiare et vitale, id. Div. 2, 13, 32.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From Proto-Italic *findō, from Proto-Indo-European *bʰinédti (“to be splitting”), from the root *bʰeyd-. Cognate with Ancient Greek φείδομαι (pheídomai), Sanskrit भिद् (bhid, “to break”), Old English bītan (English bite).
- Catalanfendre
- Frenchfendre
- Italianfendere
- Occitanfénder
- Occitanfendre
- Portuguesefender
- Spanishhender
- Asturianfender
- Galicianfender
- Sicilianfènniri