noun · femininefirst declension
fendicae
fendicae f pl (genitive fendicārum)
Classical[ˈfɛn.dɪ.kae̯]Ecclesiastical[ˈfɛn.di.t͡ʃe]
Meaning
- femininepluralplural onlyentrails used as food
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | fendicae |
| genitive | — | fendicārum |
| dative | — | fendicīs |
| accusative | — | fendicās |
| ablative | — | fendicīs |
| vocative | — | fendicae |
fendĭcae, ārum, f. findo,
I. entrails used as food:
hirae, Arn. 7, 230.Origins
From findō (“to cleave”).