LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

fētus1

fētus m (genitive fētūs)
Classical[ˈfeː.tʊs]Ecclesiastical[ˈfɛː.tus]

Meaning

  1. rarea bearing, birth, bringing forth
    Nunc de Alcumena dudum quod dixi minus, hodie illa pariet filios geminos duos alter decumo post mense nascetur puer quam seminatust, alter mense septumo; eorum Amphitruonis alter est, alter Iovis: verum minori puero maior est pater, minor maiori. Iamne hoc scitis quid siet? Sed Alcumenae huius honoris gratia pater curavit uno ut fetu fieret,c. 190 BCE – 185 BCE, Plautus, Amphitruo 485–488
  2. poeticoffspring, young, progeny
    Atque ut intellegamus nihil horum esse fortuitum et haec omnia esse opera providae sollertisque naturae, quae multiplices fetus procreant, ut sues, ut canes, iis mammarum data est multitudo, quas easdem paucas habent eae bestiae, quae pauca gignunt.45 BCE, Cicero, De natura deorum 2.128
    Nec mora, traxit Ityn, veluti Gangetica cervae lactentem fetum per silvas tigris opacas, utque domus altae partem tenuere remotam, tendentemque manus et iam sua fata videntem et 'mater! mater!' clamantem et colla petentem ense ferit Procne, lateri qua pectus adhaeret,8 CE, Ovidius, Metamorphoses 6.638–644
  3. fruit, product; bearing, produce
    Venit hiems: teritur Sicyonia baca trapetis, glande sues laeti redeunt, dant arbuta silvae; et varios ponit fetus autumnus et alteTranslation by James B. Greenough Winter is come: in olive-mills they bruise The Sicyonian berry; acorn-cheered The swine troop homeward; woods their arbutes yield; So, various fruit sheds Autumn, and high up On sunny rocks the mellowing vintage bakes.c. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon 2.519
  4. figurativelygrowth, production
  5. New Latina fetus
    Postremo, comparatione inter excerebrationem fetus et sectionem caesaream ac partum praematurum artificialem facta, nobis apparuit, containdicatam esse excerebrationem:[…]Finally, the comparison having been completed between the excerebration of the fetus, the caesarean section, and premature induced birth, excerebration has appeared to us to be contraindicated: […]1842, Franciscus Arv[idus] Snellman, Dissertatio Academica Excerebrationis Fetus in Partu Legem Examinatura, Helsingforsiae: Ex officina typographica Frenckelliana, page 30:

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Prægnans · Gravidus · Fœtus · Fordus · Inciens

Prægnans (from γενέσθαι, gnasci) denotes pregnancy quite in a general sense; gravidus, that of human beings; fœtus, fordus, inciens, that of animals, as with young; fœtus (from φύω) that of all animals; fordus or hordus (φοράς) that of cows; inciens (ἔγκυος) that of small animals, and particularly of swine. Varro, R. R. ii. 5. Quæ sterilis est vacca, taura appellatur; Quæ prægnans, horda. Gravida mulier is the physical and medical expression, like ἔγκυος; prægnans, the more select and decorous expression, something like ‘in a family way.’ (v. 226.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativefētusfētūs
genitivefētūsfētuum
foetuum
dativefētuī
foetuī
fētibus
foetibus
accusativefētum
foetum
fētūs
ablativefētū
foetū
fētibus
foetibus
vocativefētusfētūs

fētus (foet-), ūs (
I. heteroclit. abl. plur.: fetis, Att. ap. Non. 489, 6, v. in the foll.), m. † feo, v. the preced. art...
I. Abstr., a bringing forth, bearing, dropping, hatching of young (rare but class.): pater (Juppiter) curavit, uno ut fetu fieret, at one birth, Plaut. Am. 1, 2, 25: quarum (bestiarum) in fetu et in educatione laborem cum cernimus, Cic. Fin. 3, 19, 63: cornix inauspicatissima fetus tempore, Plin. 10, 12, 14, § 30: secundi fetus pecudes signari oportet, Col. 11, 2, 38.—
B. Transf., of plants, a bearing, producing: quae frugibus atque bacis terrae fetu profunduntur, Cic. Leg. 1, 8, 25: periti rerum adseverant, non ferre (Arabiam) tantum annuo fetu (casiae), quantum, etc., Plin. 12, 18, 41, § 83. —
II. Concr., young, offspring, progeny, brood (the predom. signif. of the word, in sing. and plur.; esp. freq. in poets; cf.: catulus, pullus, hinnus, hinnuleus): quae (bestiae) multiplices fetus procreant, ut sues, ut canes, his mammarum data est multitudo, Cic. N. D. 2, 51, 128: facile illa (piscium ova) aqua et sustinentur et fetum fundunt, id. ib.: fetus ventri exsecti, Plin. 8, 55, 81, § 217: cervae lactens fetus, a fawn, Ov. M. 6, 637: melliferarum apium, id. ib. 15, 382: ex die emptionis, et fetus pecorum et ancillarum partus ad emptorem pertinent, Paul. Sent. 2, 17, 7: quis (paveat), Germania quos horrida parturit Fetus? the German brood, Hor. C. 4, 5, 27.—So very rarely of human beings: si vitium factum esset, ut (mulier) concipere fetus non posset, Gell. 4, 2, 10.—
2. Transf., of plants, fruit, produce: ager novatus et iteratus, quo meliores fetus possit et grandiores edere, Cic. de Or. 2, 30, 131; cf.: nutriant fetus et aquae salubres Et Jovis aurae, Hor. Carm. Sec. 31: (arbores) crescunt ipsae fetuque gravantur, Lucr. 1, 253; cf. id. 1, 351: Cithaeron frondet viridantibus fetis, Att. ap. Non. 489, 6: arborei, Verg. G. 1, 55: mutatis requiescunt fetibus arva, id. ib. 1, 82; 4, 231: silvae dant alios aliae fetus, id. ib. 2, 442: triticei, Ov. F. 1, 693: gravidi (of grapes), id. M. 8, 294: nucis, i. e. surculus, auricomi, the golden-bough, id. Am. 6, 141; Verg. G. 2, 69: omnis fetus repressus exustusque flos, Cic. Brut. 4, 16.—Of veins of metals: atros fetus chalybis, Sil. 1, 230.—
B. Trop.: nec ulla aetate uberior oratorum fetus fuit, progeny, growth, Cic. Brut. 49, 182: animi, production, id. Tusc. 5, 24, 68: dulces Musarum expromere fetus, Cat. 65, 3.

Origins

From Proto-Italic *fētus, from Proto-Indo-European *dʰeh₁-tu-s, from *dʰeh₁(y)- (“to suckle, nurse”) + *-tus; alternatively, formed within Italic, equivalent to a verb *feō + *-tus (Latin -tus (forming action nouns)).

Borrowings
  • Catalanfetus
  • Englishfetus
  • Englishfoetus
  • Frenchfœtus
  • Italianfeto
  • Occitanfètus
  • Portuguesefeto
  • Spanishfeto
  • Galicianfeto
  • Tunisian Arabicفيتوس
Insular Romance
  • Sardinianfetu
  • Sardinianetu
  • Sardinianfedu
  • Sardinianfedale
  • Sardinianavedali
Balkan Romance
  • Romanianfăt
  • Aromanianfet
  • Aromanianfetu
Italo-Romance
  • Marchefetu
  • Marchefetone
  • Marchefetaccia
Vulgar Latin
  • unknown*fētiolum
  • unknown*fētōnem
adjectivefirst/second-declension adjective
fētus2
fētus (feminine fēta, neuter fētum)
Classical[ˈfeː.tʊs]Ecclesiastical[ˈfɛː.tus]

Meaning

  1. adjectivepregnant, full of young
  2. adjectiveof one who has recently given birth, of one that has newly delivered; nursing
    dumque petit latebrās fētae catulōsque leaenae,And while he was seeking the hiding places and the cubs of a nursing lioness, he himself became the bloodstained prey of the Libyan wild [beast]. (See Hyas.)8 CE, Ovidius, Fasti 5.177–178
  3. adjectivefigurativelyfruitful, fertile, productive, teeming with, full of, big
    [...] Scandit fātālis māchina mūrōs / fēta armīs.“The engine of our fate climbs the walls, teeming with armed warriors.” (The wooden horse entering Troy will soon “give birth” to the Greek soldiers hidden in its “womb.” See also: machina.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.237–238

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefētusfēta
foeta
fētum
foetum
genitivefētī
foetī
fētae
foetae
fētī
foetī
dativefētō
foetō
fētae
foetae
fētō
foetō
accusativefētum
foetum
fētam
foetam
fētum
foetum
ablativefētō
foetō
fētā
foetā
fētō
foetō
vocativefēte
foete
fēta
foeta
fētum
foetum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefētī
foetī
fētae
foetae
fēta
foeta
genitivefētōrum
foetōrum
fētārum
foetārum
fētōrum
foetōrum
dativefētīs
foetīs
fētīs
foetīs
fētīs
foetīs
accusativefētōs
foetōs
fētās
foetās
fēta
foeta
ablativefētīs
foetīs
fētīs
foetīs
fētīs
foetīs
vocativefētī
foetī
fētae
foetae
fēta
foeta

fētus (foet-), a, um, adj. Part., from † FEO, whence also: fecundus, femina, fenus, felix, that is or was filled with young (syn.: gravidus, praegnans).
I. Pregnant, breeding (mostly poet.).
A. Lit.: lenta salix feto pecori, Verg. E. 3, 83; 1, 50: vulpes, Hor. C. 3, 27, 5.—
2. Transf.
a. Of land, fruitful, productive: (terra) feta parit nitidas fruges, etc., Lucr. 2, 994; cf.: terra feta frugibus et vario leguminum genere, * Cic. N. D. 2, 62, 156: loca palustribus ulvis, Ov. M. 14, 103: regio nec pomo nec uvis, id. P. 1, 7, 13; id. F. 1, 662.—Also of plants: palmites, Col. 3, 21, 3.—
b. In gen., filled with any thing, full: machina armis, Verg. A. 2, 238: loca furentibus austris, id. ib. 1, 51: colla serpentis veneno, Sil. 17, 448.—
B. Trop., full of.—With abl.: feta furore Megaera, Sil. 13, 592: praecordia bello, id. 17, 380: praecordia irā, id. 11, 203. —With gen.: fetas novales Martis, Claud. Bell. Get. 25; and in a Gr. construction: fetus Gradivo mentem, id. 10, 14.—
II. That has brought forth, newly delivered: veniebant fetam amicae gratulatum, Varr. ap. Non. 312, 12: agiles et fetae (opp. tardiores et gravidae), Col. 7, 3 fin.: ursa, Ov. M. 13, 803: lupa, Verg. A. 8, 630: ovis, id. E. 1, 50; Ov. F. 2, 413: qua feta jacebat uxor et infantes ludebant, Juv. 14, 167.—Absol.: insueta gravis temptabunt pabula fetas, Verg. E. 1, 49.

Origins

From Proto-Italic *fētos, from earlier *θētos, from Proto-Indo-European *dʰeh₁-to-s, from *dʰeh₁(y)- (“to nurse, suckle”) + *-tós, see also Sanskrit धयति (dháyati, “to suck, suckle”), Avestan 𐬛𐬀𐬉𐬥𐬎 (daēnu), Old Armenian դիեմ (diem, “to suck mother's milk”), Lithuanian žįsti (“to suckle, nurse”), and Old Church Slavonic доити (doiti, “to breastfeed, suckle”).

Quick answers

What does fētus mean in Latin?
fētus, a noun, means “a bearing, birth, bringing forth; offspring, young, progeny; fruit, product”.
What is the genitive of fētus?
The genitive singular is fētūs. fētus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce fētus?
In classical Latin, [ˈfeː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfɛː.tus].