adjectivefirst/second-declension adjective
argūmentōsus
argūmentōsus (feminine argūmentōsa, neuter argūmentōsum)
Classical[ar.ɡuː.mɛnˈtoː.sʊs]Ecclesiastical[ar.ɡu.menˈtɔː.s̬us]
Meaning
- adjectiveabounding in proof
- adjectiveabounding in matter or material
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | argūmentōsus | argūmentōsa | argūmentōsum |
| genitive | argūmentōsī | argūmentōsae | argūmentōsī |
| dative | argūmentōsō | argūmentōsae | argūmentōsō |
| accusative | argūmentōsum | argūmentōsam | argūmentōsum |
| ablative | argūmentōsō | argūmentōsā | argūmentōsō |
| vocative | argūmentōse | argūmentōsa | argūmentōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | argūmentōsī | argūmentōsae | argūmentōsa |
| genitive | argūmentōsōrum | argūmentōsārum | argūmentōsōrum |
| dative | argūmentōsīs | argūmentōsīs | argūmentōsīs |
| accusative | argūmentōsōs | argūmentōsās | argūmentōsa |
| ablative | argūmentōsīs | argūmentōsīs | argūmentōsīs |
| vocative | argūmentōsī | argūmentōsae | argūmentōsa |
argūmentōsus, a, um, adj. id..
II. Rich in matter or material (v. argumentum, II. A. a.):
opus, Quint. 5, 10, 10.Origins
- Proto-Indo-European*h₂erǵ-
- Proto-Indo-European*h₂érǵus
- Proto-Italic*argusder.?
- Latinargūmentōsus
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin argūmentum Proto-Indo-European *h₃ed- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *h₃édosder.? Proto-Italic *-ŏ̄dsos? Old Latin -ōssus Latin -ōsus Latin argūmentōsus From argūmentum (“argument, evidence, proof”) + -ōsus.
Descendants
- Englishargumentose
- Spanishargumentoso