LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

argūmentātiō

argūmentātiō f (genitive argūmentātiōnis)
Classical[ar.ɡuː.mɛnˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[ar.ɡu.menˈtat.t͡si.o]

Meaning

  1. argumentation
  2. proof

Declension

declension
formsingularplural
nominativeargūmentātiōargūmentātiōnēs
genitiveargūmentātiōnisargūmentātiōnum
dativeargūmentātiōnīargūmentātiōnibus
accusativeargūmentātiōnemargūmentātiōnēs
ablativeargūmentātiōneargūmentātiōnibus
vocativeargūmentātiōargūmentātiōnēs

argūmentātĭo, ōnis, f. argumentor (a rhet. t. t., most freq. in Cic.).
I. An adducing of proof, an argumentation: argumentatio nomine uno res duas significat, ideo, quod et inventum aliquam in rem probabile aut necessarium, argumentatio vocatur et ejus inventi artificiosa expolitio, Cic. Inv. 1, 40: argumentatio est explicatio argumenti, id. Part. Or. 13: perspicuitas argumentatione elevatur, id. N. D. 3, 4, 9: probabilis, id. Fin. 5, 4, 9: expositio verbosior quibusdam argumentis, argumentis dico, non argumentatione, Quint. 4, 2, 79; 5, 14, 35; 11, 3, 164 al.—
II. The proof itself: etiamne in tam perspicuis rebus argumentatio quaerenda est aut conjectura capienda? Cic. Rosc. Am. 35.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂erǵ-
  2. Proto-Indo-European*h₂érǵus
  3. Proto-Italic*argusder.?
  4. Latinargūmentātiō

Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin argūmentum Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin argūmentor Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin argūmentātiō From argūmentor + -tiō.

Descendants
  • Catalanargumentació
  • Englishargumentationfrom Middle French argumentation
  • Frenchargumentationfrom Middle French argumentation
  • Romanianargumentațiefrom Middle French argumentation
  • Italianargomentazione
  • Portugueseargumentação
  • Spanishargumentación
  • Danishargumentation
  • Galicianargumentación
  • Malteseargumentazzjonifrom Italian argomentazione

Quick answers

What does argūmentātiō mean in Latin?
argūmentātiō, a noun, means “argumentation; proof”.
What is the genitive of argūmentātiō?
The genitive singular is argūmentātiōnis. argūmentātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce argūmentātiō?
In classical Latin, [ar.ɡuː.mɛnˈtaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ar.ɡu.menˈtat.t͡si.o].
Where does argūmentātiō come from?
Proto-Indo-European *h₂erǵ- → Proto-Indo-European *h₂érǵus → Proto-Italic *argusder.? → Latin argūmentātiō.