proper noun · masculinesecond declension
Vīnicius
Vīnicius m sg (genitive Vīniciī or Vīnicī)
Classical[wiːˈnɪ.ki.ʊs]Ecclesiastical[viˈniː.t͡ʃi.us]
Meaning
- a Roman nomen gentile, gens or "family name"
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Vīnicius | — |
| genitive | Vīniciī Vīnicī | — |
| dative | Vīniciō | — |
| accusative | Vīnicium | — |
| ablative | Vīniciō | — |
| vocative | Vīnicī | — |
Origins
Possibly from vīnum (“wine”).
Descendants
- PortugueseVinícius