verbfirst conjugation
ventilō
ventilō (present infinitive ventilāre, perfect active ventilāvī, supine ventilātum)
Classical[ˈwɛn.tɪ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈvɛn.ti.lo]
Meaning
- to toss, swing, brandish in the air
- to expose to a draught
- to winnow, fan
- figurativelyto incite
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ventilō | ventilābam | ventilābō | ventilāvī | ventilāveram | ventilāverō ventilārō |
| 2nd sg. | ventilās | ventilābās | ventilābis | ventilāvistī ventilāstī | ventilāverās ventilārās | ventilāveris |
| 3rd sg. | ventilat | ventilābat | ventilābit | ventilāvit | ventilāverat ventilārat | ventilāverit ventilārit |
| 1st pl. | ventilāmus | ventilābāmus | ventilābimus | ventilāvimus | ventilāverāmus | ventilāverimus ventilārimus |
| 2nd pl. | ventilātis | ventilābātis | ventilābitis | ventilāvistis ventilāstis | ventilāverātis ventilārātis | ventilāveritis ventilāritis |
| 3rd pl. | ventilant | ventilābant | ventilābunt | ventilāvērunt ventilāvēre, ventilārunt | ventilāverant ventilārant | ventilāverint ventilārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ventilem | ventilārem | ventilāverim ventilārim | ventilāvissem ventilāssem |
| 2nd sg. | ventilēs | ventilārēs | ventilāverīs | ventilāvissēs ventilāssēs |
| 3rd sg. | ventilet | ventilāret | ventilāverit ventilārit | ventilāvisset ventilāsset |
| 1st pl. | ventilēmus | ventilārēmus | ventilāverīmus ventilārīmus | ventilāvissēmus ventilāssēmus |
| 2nd pl. | ventilētis | ventilārētis | ventilāverītis ventilārītis | ventilāvissētis ventilāssētis |
| 3rd pl. | ventilent | ventilārent | ventilāverint ventilārint | ventilāvissent ventilāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ventilor | ventilābar | ventilābor |
| 2nd sg. | ventilāris ventilāre | ventilābāris ventilābāre | ventilāberis ventilābere |
| 3rd sg. | ventilātur | ventilābātur | ventilābitur |
| 1st pl. | ventilāmur | ventilābāmur | ventilābimur |
| 2nd pl. | ventilāminī | ventilābāminī | ventilābiminī |
| 3rd pl. | ventilantur | ventilābantur | ventilābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | ventiler | ventilārer |
| 2nd sg. | ventilēris ventilēre | ventilārēris ventilārēre |
| 3rd sg. | ventilētur | ventilārētur |
| 1st pl. | ventilēmur | ventilārēmur |
| 2nd pl. | ventilēminī | ventilārēminī |
| 3rd pl. | ventilentur | ventilārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ventilā | ventilāre |
| pres. 2nd pl. | ventilāte | ventilāminī |
| fut. 2nd sg. | ventilātō | ventilātor |
| fut. 3rd sg. | ventilātō | ventilātor |
| fut. 2nd pl. | ventilātōte | — |
| fut. 3rd pl. | ventilantō | ventilantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ventilāre | ventilārī |
| perfect infinitive | ventilāvisse ventilāsse | ventilātum esse |
| future infinitive | ventilātūrum esse | ventilātum īrī |
| present participle | ventilāns | — |
| perfect participle | — | ventilātus |
| future participle | ventilātūrus ventilātūra, ventilātūrā, ventilātūrae, ventilātūram, ventilātūrārum, ventilātūrās, ventilātūre, ventilātūrī, ventilātūrīs, ventilātūrō, ventilātūrōrum, ventilātūrōs, ventilātūrum | ventilandus ventilanda, ventilandā, ventilandae, ventilandam, ventilandārum, ventilandās, ventilande, ventilandīs, ventilandōrum, ventilandōs |
gerundventilandī, ventilandō, ventilandumsupineventilātum, ventilātū
ventĭlo, āvi, ātum, 1, v. a. ventulus,
I. to toss, swing, brandish in the air; to fan.
I. Lit.
A. In gen.:
facem, Prop. 4 (5), 3, 50. arma, Mart. 5, 31, 4: aureos nummos manu, App. M. 2, p. 126, 14.—Absol.: quam stultum est, cum signum pugnae acceperis, ventilare! Sen. Ep. 117, 25: aliud est pugnare, aliud ventilare, id. Excerpt. Contr. 3 praef. med.: cubitum utrumque in diversum latus, Quint. 11, 3, 118: populeas ventilat aura comas, fans, sways, agitates, Ov. Am. 1, 7, 54: incendia (flatus), i. e. to fan, inflame, kindle, Sil. 17, 507: frigus, fans coolness upon him, i. e. cools him with fanning, Mart. 3, 82, 10.—Absol.: aestate apertis foribus atque etiam aliquo ventilante cubabat, Suet. Aug. 82: ventilat aestivum digitis sudantibus aurum, i. e. tosses to and fro (as it were) in order to cool it, Juv. 1, 28: alis, Claud. in Eutr. 1, 109.—Mid.: alio atque alio positu ventilari, to move one's self, Sen. Tranq. 2, 10.—B. In partic., econom. t. t., to toss grain into the air, in order to cleanse it from chaff, to winnow, Varr. R. R. 1, 55, 6; Col. 12, 30, 1; 1, 6, 16; Plin. 18, 30, 73, § 302; 18, 32, 75, § 322.—
II. Trop., to set in motion, to move, disturo, agitate, disquiet: cujus lingua quasi flabello seditionis illa tum est egentium contio ventilata, * Cic. Fl. 23, 54:
nomen alicujus pro tribunalibus, i. e. to bring forward, App. Mag. p. 337, 30: vitam insontium Manibus accitis, Cod. Th. 9, 16, 5; Cod. Just. 9, 18, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ventilō —, ātus, āre
ventulus, to toss in the air, fan, air: populeas ventilat aura comas, sways, O.: digitis aurum, i. e. displays, Iu.: facem, Pr.— Fig.: cuius linguā quasi flabello seditionis contio ventilata, i. e. is incited.
Origins
From ventulus (“slight wind”).
Elsewhere
- Catalanventilar
- Englishventilate
- Frenchventiler
- Italianventilare
- Occitanventilar
- Portugueseventilar
- Romanianventila
- Spanishventilar
- Albanianftilloj
- Asturianventilar
Insular Romance
- Sardinianbentulai
- Sardinianbentulare
- Sardinianvinturà
Ibero-Romance
- Spanishbeldar
- Asturianbeldar
- Asturianbildiar
Italo-Romance
- Italianventolare
Balkano-Romance
- Romanianvântura
- Aromanianvintur
- Aromanianvinturari