LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

ventilō

ventilō (present infinitive ventilāre, perfect active ventilāvī, supine ventilātum)
Classical[ˈwɛn.tɪ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈvɛn.ti.lo]

Meaning

  1. to toss, swing, brandish in the air
  2. to expose to a draught
  3. to winnow, fan
  4. figurativelyto incite

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ventilōventilābamventilābōventilāvīventilāveramventilāverō
ventilārō
2nd sg.ventilāsventilābāsventilābisventilāvistī
ventilāstī
ventilāverās
ventilārās
ventilāveris
3rd sg.ventilatventilābatventilābitventilāvitventilāverat
ventilārat
ventilāverit
ventilārit
1st pl.ventilāmusventilābāmusventilābimusventilāvimusventilāverāmusventilāverimus
ventilārimus
2nd pl.ventilātisventilābātisventilābitisventilāvistis
ventilāstis
ventilāverātis
ventilārātis
ventilāveritis
ventilāritis
3rd pl.ventilantventilābantventilābuntventilāvērunt
ventilāvēre, ventilārunt
ventilāverant
ventilārant
ventilāverint
ventilārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ventilemventilāremventilāverim
ventilārim
ventilāvissem
ventilāssem
2nd sg.ventilēsventilārēsventilāverīsventilāvissēs
ventilāssēs
3rd sg.ventiletventilāretventilāverit
ventilārit
ventilāvisset
ventilāsset
1st pl.ventilēmusventilārēmusventilāverīmus
ventilārīmus
ventilāvissēmus
ventilāssēmus
2nd pl.ventilētisventilārētisventilāverītis
ventilārītis
ventilāvissētis
ventilāssētis
3rd pl.ventilentventilārentventilāverint
ventilārint
ventilāvissent
ventilāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ventilorventilābarventilābor
2nd sg.ventilāris
ventilāre
ventilābāris
ventilābāre
ventilāberis
ventilābere
3rd sg.ventilāturventilābāturventilābitur
1st pl.ventilāmurventilābāmurventilābimur
2nd pl.ventilāminīventilābāminīventilābiminī
3rd pl.ventilanturventilābanturventilābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ventilerventilārer
2nd sg.ventilēris
ventilēre
ventilārēris
ventilārēre
3rd sg.ventilēturventilārētur
1st pl.ventilēmurventilārēmur
2nd pl.ventilēminīventilārēminī
3rd pl.ventilenturventilārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ventilāventilāre
pres. 2nd pl.ventilāteventilāminī
fut. 2nd sg.ventilātōventilātor
fut. 3rd sg.ventilātōventilātor
fut. 2nd pl.ventilātōte—
fut. 3rd pl.ventilantōventilantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveventilāreventilārī
perfect infinitiveventilāvisse
ventilāsse
ventilātum esse
future infinitiveventilātūrum esseventilātum īrī
present participleventilāns—
perfect participle—ventilātus
future participleventilātūrus
ventilātūra, ventilātūrā, ventilātūrae, ventilātūram, ventilātūrārum, ventilātūrās, ventilātūre, ventilātūrī, ventilātūrīs, ventilātūrō, ventilātūrōrum, ventilātūrōs, ventilātūrum
ventilandus
ventilanda, ventilandā, ventilandae, ventilandam, ventilandārum, ventilandās, ventilande, ventilandīs, ventilandōrum, ventilandōs
gerundventilandī, ventilandō, ventilandumsupineventilātum, ventilātū

ventĭlo, āvi, ātum, 1, v. a. ventulus,
I. to toss, swing, brandish in the air; to fan.
I. Lit.
A. In gen.: facem, Prop. 4 (5), 3, 50. arma, Mart. 5, 31, 4: aureos nummos manu, App. M. 2, p. 126, 14.—Absol.: quam stultum est, cum signum pugnae acceperis, ventilare! Sen. Ep. 117, 25: aliud est pugnare, aliud ventilare, id. Excerpt. Contr. 3 praef. med.: cubitum utrumque in diversum latus, Quint. 11, 3, 118: populeas ventilat aura comas, fans, sways, agitates, Ov. Am. 1, 7, 54: incendia (flatus), i. e. to fan, inflame, kindle, Sil. 17, 507: frigus, fans coolness upon him, i. e. cools him with fanning, Mart. 3, 82, 10.—Absol.: aestate apertis foribus atque etiam aliquo ventilante cubabat, Suet. Aug. 82: ventilat aestivum digitis sudantibus aurum, i. e. tosses to and fro (as it were) in order to cool it, Juv. 1, 28: alis, Claud. in Eutr. 1, 109.—Mid.: alio atque alio positu ventilari, to move one's self, Sen. Tranq. 2, 10.—
B. In partic., econom. t. t., to toss grain into the air, in order to cleanse it from chaff, to winnow, Varr. R. R. 1, 55, 6; Col. 12, 30, 1; 1, 6, 16; Plin. 18, 30, 73, § 302; 18, 32, 75, § 322.—
II. Trop., to set in motion, to move, disturo, agitate, disquiet: cujus lingua quasi flabello seditionis illa tum est egentium contio ventilata, * Cic. Fl. 23, 54: nomen alicujus pro tribunalibus, i. e. to bring forward, App. Mag. p. 337, 30: vitam insontium Manibus accitis, Cod. Th. 9, 16, 5; Cod. Just. 9, 18, 6.

Origins

From ventulus (“slight wind”).

Elsewhere
  • Catalanventilar
  • Englishventilate
  • Frenchventiler
  • Italianventilare
  • Occitanventilar
  • Portugueseventilar
  • Romanianventila
  • Spanishventilar
  • Albanianftilloj
  • Asturianventilar
Insular Romance
  • Sardinianbentulai
  • Sardinianbentulare
  • Sardinianvinturà
Ibero-Romance
  • Spanishbeldar
  • Asturianbeldar
  • Asturianbildiar
Italo-Romance
  • Italianventolare
Balkano-Romance
  • Romanianvântura
  • Aromanianvintur
  • Aromanianvinturari

Quick answers

What does ventilō mean in Latin?
ventilō, a verb, means “to toss, swing, brandish in the air; to expose to a draught; to winnow, fan”.
What are the principal parts of ventilō?
ventilō, ventilāre, ventilāvī, ventilātum (first conjugation).
How do you pronounce ventilō?
In classical Latin, [ˈwɛn.tɪ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈvɛn.ti.lo].