LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Tatius

Tatius m sg (genitive Tatiī or Tatī)
Classical[ˈta.ti.ʊs]Ecclesiastical[ˈtat.t͡si.us]

Meaning

  1. RomanmasculinesingularTitus Tatius, mythological king of the Sabini, later on the joint ruler with Romulus in young Rome
    [...] nec domī tantum indignātiōnēs continēbant, sed congregābantur undique ad T(itum) Tatium, rēgem Sabīnōrum, et lēgātiōnēs eō, quod maximum Tatī nōmen in īs regiōnibus erat, conveniēbant.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 1.10.1
    ō Tite, tūte, Tatī, tibi tanta, tyranne, tulistī pectora [...]239 BCE – 169 BCE, Ennius, Annales

Declension

declension
formsingularplural
nominativeTatius—
genitiveTatiī
Tatī
—
dativeTatiō—
accusativeTatium—
ablativeTatiō—
vocativeTatī—

Tătĭus, ii, m., T.,
I. a king of the Sabines, who afterwards reigned jointly with Romulus, Enn. ap. Prisc. p. 947 P. (Ann. v. 113 Vahl.); Cic. Rep. 2, 7, 13; Liv. 1, 10 sq.; Prop. 4 (5), 2, 52. — Hence,
1. Tătĭus, a, um, adj., of Tatius: turma, Prop. 4, 4, 31. —
2. Tătĭenses (sometimes also called, after his praenomen Titus, Titienses), ĭum, m., one of the three Roman centuries of cavalry, Varr. L. L. 5, 9, 17; Cic. Rep. 2, 20, 36; Liv. 1, 13; Aur. Vict. Vir. Ill. 2; Ov. F. 3, 131.

Origins

Of uncertain origin, but possibly related to tata (“father, dad”).

Descendants
  • ItalianTazio

Quick answers

What does Tatius mean in Latin?
Tatius, a proper noun, means “Titus Tatius, mythological king of the Sabini, later on the joint ruler with Romulus in young Rome”.
What is the genitive of Tatius?
The genitive singular is Tatiī. Tatius is masculine, second declension.
How do you pronounce Tatius?
In classical Latin, [ˈta.ti.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtat.t͡si.us].