LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)

taeter

taeter (feminine taetra, neuter taetrum, comparative taetrior, superlative taeterrimus)
Classical[ˈtae̯.tɛr]Ecclesiastical[ˈtɛː.ter]

Meaning

  1. adjectivefoul, noisome, disgusting (smell)
  2. adjectiveoffensive, revolting, foul
  3. adjectiveshocking, hideous, loathsome

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Teter · Fœdus · Turpis · Deformis

Teter, tæter (ἀταρτηρός) is the ugliness which disturbs the feeling of security, and excites fear or shuddering, like hideous, shocking, βλοσυρός; fœdus (ψοῖθος), that which offends natural feelings, and excites loathing and aversion, like μιαρός; turpis (from torpere) that which offends the moral feeling, or sense of decency, and excites disapprobation or contempt, in opp. to honestus, gloriosus, like αἰσχρός; deformis, that which offends the finer sensations, and excites dislike, in opp. to formosus, like δυσειδής. Cic. Off. i. 34. Luxuria cum omni ætate turpis, tum senectuti fœdissima est. Rep. ii. 26. Tyrannus quo neque tetrius neque fœdius . . . animal ullum cogitari potest. Vatin. 3. Quanquam sis omni diritate teterrimus. Vell. Pat. ii. 69. In Vatinio deformitas corporis cum turpitudine certabat ingenii. (v. 111.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativein -er
taeter
taetra
tētra
taetrum
tētrum
genitivetaetrī
tētrī
taetrae
tētrae
taetrī
tētrī
dativetaetrō
tētrō
taetrae
tētrae
taetrō
tētrō
accusativetaetrum
tētrum
taetram
tētram
taetrum
tētrum
ablativetaetrō
tētrō
taetrā
tētrā
taetrō
tētrō
vocativetaetertaetra
tētra
taetrum
tētrum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetaetrī
tētrī
taetrae
tētrae
taetra
tētra
genitivetaetrōrum
tētrōrum
taetrārum
tētrārum
taetrōrum
tētrōrum
dativetaetrīs
tētrīs
taetrīs
tētrīs
taetrīs
tētrīs
accusativetaetrōs
tētrōs
taetrās
tētrās
taetra
tētra
ablativetaetrīs
tētrīs
taetrīs
tētrīs
taetrīs
tētrīs
vocativetaetrī
tētrī
taetrae
tētrae
taetra
tētra

taeter (less correctly tēter), tra, trum, adj. perh. from taedet.
I. Physically, offensive, foul, noisome, shocking, hideous, loathsome (class.; syn.: foedus, putidus).
A. Absol.: taetra et immanis belua, Cic. Tusc. 4, 20, 45: odor ex multitudine cadaverum, Caes. B. C. 3, 49: cadavera, Lucr. 2, 415: aut foedā specie taetri turpesque videntur, id. 2, 421: sapor, id. 6, 22: absinthia, id. 1, 936: ulcera, id. 5, 995; 5, 1126; 4, 172; 6, 976: cruor, Verg. A. 10, 727: spiritus, Hor. C. 3, 11, 19; Luc. 1, 618: loca taetra, inculta, foeda atque formidolosa, Sall. C. 52, 13; cf.: taetris tenebris et caligine, Cic. Agr 2, 17, 44: alter, o dii boni, quam taeter mcedebat, quam truculentus, quam terribilis aspectu! id. Sest. 8, 19; cf.: vultus naturā horridus ac taeter, Suet. Calig. 50; Juv. 10, 191: hanc tam taetram, tam horribilem tamque infestam rei publicae pestem toties jam effugimus, Cic. Cat. 1, 5, 11.— Comp.: aliis aliud retro quoque taetrius esset Naribus, etc., Lucr. 2, 510.— Sup.: taeterrima hiems, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 1.—
B. With abl.: foedā specie taetri, Lucr. 2, 421; cf.: mulier taeterrima vultu, Juv. 6, 418.—As subst.: taetrum, i, n., offensiveness: quae profluentia necessario taetri essent aliquid habitura, Cic. N. D. 2, 56, 141.—
II. Mentally or morally.
A. In gen.
1. Of persons, horrid, hideous, repulsive, shameful, disgraceful, abominable, etc. (syn.: immanis, turpis): taeter et ferus homo, Cic. Q. Fr. 2, 13, 2.—Sup.: quid ais tu, hominum omnium taeterrume? Plaut. Most. 3, 1, 65: quamquam es omni diritate atque immanitate taeterrimus, Cic. Vatin. 3, 9: quis taetrior hostis huic civitati, id. Cael. 6, 13: qui in eum fuerat taeterrimus, id. Tusc. 1, 40, 96.—
2. Of things: postquam discordia taetra Belli ferratos postes portasque refregit, Enn. ap. Serv. Verg. A. 7, 622 (Ann. v. 270 Vahl.): libido, Hor. S. 1, 2, 33: facinus, Cic. Off. 3, 29, 95: prodigia, Liv. 22, 9.—Comp.: quibus (sc. cupiditatibus) nihil taetrius nec foedius excogitari potest, Cic. Off. 3, 8, 36: nullum vitium taetrius est, quam avaritia, id. ib. 2, 22, 77. —Sup.: taeterrimum bellum, Cic. Fam. 10, 14, 2.—
B. Esp., neutr. as adv., horridly, horribly, etc.: taetrum flagrat ... Horror conscius, Prud. Cath. 4, 22.—Hence, adv.: taetrē, foully, shockingly, hideously, Cato ap. Charis. p. 196 P.; Cic. Div. 1, 9.—Sup., Cic. Att. 7, 12, 2.

Origins

Uncertain. Perhaps from *taed-ro-; see taedeō.

Descendants
  • Italiantetro
  • Portuguesetetro
  • Spanishtetro

Quick answers

What does taeter mean in Latin?
taeter, a adjective, means “foul, noisome, disgusting (smell); offensive, revolting, foul; shocking, hideous, loathsome”.
How do you pronounce taeter?
In classical Latin, [ˈtae̯.tɛr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtɛː.ter].