LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

suppūrō

suppūrō (present infinitive suppūrāre, perfect active suppūrāvī, supine suppūrātum)
Classical[sʊpˈpuː.roː]Ecclesiastical[supˈpuː.ro]

Meaning

  1. to gather matter, fester, suppurate
  2. to bring to a head

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.suppūrōsuppūrābamsuppūrābōsuppūrāvīsuppūrāveramsuppūrāverō
2nd sg.suppūrāssuppūrābāssuppūrābissuppūrāvistīsuppūrāverāssuppūrāveris
3rd sg.suppūratsuppūrābatsuppūrābitsuppūrāvitsuppūrāveratsuppūrāverit
1st pl.suppūrāmussuppūrābāmussuppūrābimussuppūrāvimussuppūrāverāmussuppūrāverimus
2nd pl.suppūrātissuppūrābātissuppūrābitissuppūrāvistissuppūrāverātissuppūrāveritis
3rd pl.suppūrantsuppūrābantsuppūrābuntsuppūrāvērunt
suppūrāvēre
suppūrāverantsuppūrāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.suppūremsuppūrāremsuppūrāverimsuppūrāvissem
2nd sg.suppūrēssuppūrārēssuppūrāverīssuppūrāvissēs
3rd sg.suppūretsuppūrāretsuppūrāveritsuppūrāvisset
1st pl.suppūrēmussuppūrārēmussuppūrāverīmussuppūrāvissēmus
2nd pl.suppūrētissuppūrārētissuppūrāverītissuppūrāvissētis
3rd pl.suppūrentsuppūrārentsuppūrāverintsuppūrāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.suppūrorsuppūrābarsuppūrābor
2nd sg.suppūrāris
suppūrāre
suppūrābāris
suppūrābāre
suppūrāberis
suppūrābere
3rd sg.suppūrātursuppūrābātursuppūrābitur
1st pl.suppūrāmursuppūrābāmursuppūrābimur
2nd pl.suppūrāminīsuppūrābāminīsuppūrābiminī
3rd pl.suppūrantursuppūrābantursuppūrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.suppūrersuppūrārer
2nd sg.suppūrēris
suppūrēre
suppūrārēris
suppūrārēre
3rd sg.suppūrētursuppūrārētur
1st pl.suppūrēmursuppūrārēmur
2nd pl.suppūrēminīsuppūrārēminī
3rd pl.suppūrentursuppūrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.suppūrāsuppūrāre
pres. 2nd pl.suppūrātesuppūrāminī
fut. 2nd sg.suppūrātōsuppūrātor
fut. 3rd sg.suppūrātōsuppūrātor
fut. 2nd pl.suppūrātōte—
fut. 3rd pl.suppūrantōsuppūrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesuppūrāresuppūrārī
perfect infinitivesuppūrāvissesuppūrātum esse
future infinitivesuppūrātūrum essesuppūrātum īrī
present participlesuppūrāns—
perfect participle—suppūrātus
future participlesuppūrātūrussuppūrandus
gerundsuppūrandī, suppūrandō, suppūrandumsupinesuppūrātum, suppūrātū

sup-pūro (subp-), āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I. [pus].
I. Neutr., to gather matter, form pus, come to a head, suppurate.
A. Lit.: (cancer) fistulosus subtus suppurat sub carne, Cato, R. R. 157, 3; Col. 6, 12, 2; Plin. 22, 14, 16, § 38; 22, 25, 70, § 142; 22, 25, 73, § 152.—Also part. as subst.: suppŭ-rantĭa, ĭum, n., gatherings, suppurating sores, Plin. 22, 24, 58, § 122. —
B. Trop. (post-Aug.): cum voluptates angusto corpori ingestae suppurare coeperunt, Sen. Ep. 59, 17: quos hasta praetoris infami lucro et quandoque suppuraturo exercet, i. e. to become noxious, id. Brev. Vit. 12, 1. —
II. Act., to bring to a head, cause to suppurate (post-Aug.).
A. Lit. (only in part. perf.), suppurated, full of matter or sores: aures, Plin. 29, 2, 9, § 33.—Subst.: suppurāta, ōrum, n., matter, pus, Plin. 21, 19, 76, § 131; 23, 3, 35, § 72; 20, 4, 14, § 29; 22, 25, 58, § 124.—
B. Trop.: magnum de modico malum, scorpium terra suppurat, i. e. brings forth, produces, as if by suppuration, Tert. adv. Gnost. 1: aestum, Paul. Nol. Carm. 20, 261: gravis et suppurata tristitia, deepseated, festering, Sen. Ep. 80, 6.

Origins

From sub + pūs (“pus”) + -ō.

Descendants
  • Catalansupurar
  • Frenchsuppurer
  • Romaniansupurafrom French suppurer
  • Italiansuppurare
  • Portuguesesupurar
  • Spanishsupurar
  • Galiciansupurar

Quick answers

What does suppūrō mean in Latin?
suppūrō, a verb, means “to gather matter, fester, suppurate; to bring to a head”.
What are the principal parts of suppūrō?
suppūrō, suppūrāre, suppūrāvī, suppūrātum (first conjugation).
How do you pronounce suppūrō?
In classical Latin, [sʊpˈpuː.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [supˈpuː.ro].