LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

suppūrātiō

suppūrātiō f (genitive suppūrātiōnis)

Meaning

  1. suppuration
  2. abscess

Declension

declension
formsingularplural
nominativesuppūrātiōsuppūrātiōnēs
genitivesuppūrātiōnissuppūrātiōnum
dativesuppūrātiōnīsuppūrātiōnibus
accusativesuppūrātiōnemsuppūrātiōnēs
ablativesuppūrātiōnesuppūrātiōnibus
vocativesuppūrātiōsuppūrātiōnēs

suppūrātĭo (subp-), ōnis, f. suppuro,
I. a purulent gathering, an imposthume or abscess, a suppuration, Cels. 2, 8; 3, 27 fin.; 7, 2 fin. al.; Plin. 20, 3, 8, § 16; 23, 1, 16, § 24; 24, 4, 7, § 13; Col. 6, 12, 4; 6, 38, 2; Sen. Ep. 14, 1, 5.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin suppūrātiō From suppūrō + -tiō.

Descendants
  • Catalansupuració
  • Englishsuppuration
  • Frenchsuppuration
  • Romaniansupurațiefrom French suppuration
  • Italiansuppurazione
  • Portuguesesupuração
  • Spanishsupuración
  • Turkishsüpürasyonfrom French suppuration
  • Galiciansupuración

Quick answers

What does suppūrātiō mean in Latin?
suppūrātiō, a noun, means “suppuration; abscess”.
What is the genitive of suppūrātiō?
The genitive singular is suppūrātiōnis. suppūrātiō is feminine, third declension.