LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

superābilis

superābilis (neuter superābile)
Classical[sʊ.pɛˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[su.peˈraː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationsurmountable (literally and figuratively)
  2. two terminationcurable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesuperābilissuperābilissuperābile
genitivesuperābilissuperābilissuperābilis
dativesuperābilīsuperābilīsuperābilī
accusativesuperābilemsuperābilemsuperābile
ablativesuperābilīsuperābilīsuperābilī
vocativesuperābilissuperābilissuperābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesuperābilēssuperābilēssuperābilia
genitivesuperābiliumsuperābiliumsuperābilium
dativesuperābilibussuperābilibussuperābilibus
accusativesuperābilīs
superābilēs
superābilīs
superābilēs
superābilia
ablativesuperābilibussuperābilibussuperābilibus
vocativesuperābilēssuperābilēssuperābilia

sŭpĕrābĭlis, e, adj. supero,
I. that may be got over or surmounted. *
I. Lit.: murus, Liv. 25, 23, 12.—
II. Trop., that may be overcome or subdued, conquerable, superable (very rare): non est per vim superabilis ulli, Ov. Tr. 5, 8, 27: invictos et nullis casibus superabiles Romanos praedicabant, Tac. A. 2, 25: an talis caecitas ac debilitas ope humanā superabiles forent, i. e. curable, id. H. 4, 81.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin superābilis From superō (“to surmount, overcome”) + -bilis.

Quick answers

What does superābilis mean in Latin?
superābilis, a adjective, means “surmountable (literally and figuratively); curable”.
How do you pronounce superābilis?
In classical Latin, [sʊ.pɛˈraː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [su.peˈraː.bi.lis].