LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

subdō

subdō (present infinitive subdere, perfect active subdidī, supine subditum)
Classical[ˈsʊb.doː]Ecclesiastical[ˈsub.do]

Meaning

  1. to put, place, set or lay under; set to or apply under
  2. to bring under, subject, subdue; expose
  3. to bring on, furnish, supply; yield, afford
  4. to put in the place of another person or thing, substitute
  5. to put something spurious in the place of another person or thing; substitute falsely; forge, counterfeit, make up

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subdōsubdēbamsubdamsubdidīsubdideramsubdiderō
2nd sg.subdissubdēbāssubdēssubdidistīsubdiderāssubdideris
3rd sg.subditsubdēbatsubdetsubdiditsubdideratsubdiderit
1st pl.subdimussubdēbāmussubdēmussubdidimussubdiderāmussubdiderimus
2nd pl.subditissubdēbātissubdētissubdidistissubdiderātissubdideritis
3rd pl.subduntsubdēbantsubdentsubdidērunt
subdidēre
subdiderantsubdiderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subdamsubderemsubdiderimsubdidissem
2nd sg.subdāssubderēssubdiderīssubdidissēs
3rd sg.subdatsubderetsubdideritsubdidisset
1st pl.subdāmussubderēmussubdiderīmussubdidissēmus
2nd pl.subdātissubderētissubdiderītissubdidissētis
3rd pl.subdantsubderentsubdiderintsubdidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.subdorsubdēbarsubdar
2nd sg.subderis
subdere
subdēbāris
subdēbāre
subdēris
subdēre
3rd sg.subditursubdēbātursubdētur
1st pl.subdimursubdēbāmursubdēmur
2nd pl.subdiminīsubdēbāminīsubdēminī
3rd pl.subduntursubdēbantursubdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.subdarsubderer
2nd sg.subdāris
subdāre
subderēris
subderēre
3rd sg.subdātursubderētur
1st pl.subdāmursubderēmur
2nd pl.subdāminīsubderēminī
3rd pl.subdantursubderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subdesubdere
pres. 2nd pl.subditesubdiminī
fut. 2nd sg.subditōsubditor
fut. 3rd sg.subditōsubditor
fut. 2nd pl.subditōte—
fut. 3rd pl.subduntōsubduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubderesubdī
perfect infinitivesubdidissesubditum esse
future infinitivesubditūrum essesubditum īrī
present participlesubdēns—
perfect participle—subditus
subdita, subditā, subditae, subditam, subditārum, subditās, subditī, subditōrum, subditōs
future participlesubditūrus
subditūra, subditūrā, subditūrae, subditūram, subditūrārum, subditūrās, subditūre, subditūrī, subditūrīs, subditūrō, subditūrōrum, subditūrōs, subditūrum
subdendus
subdundus, subdenda, subdendā, subdendae, subdendam, subdendārum, subdendās, subdende, subdendīs, subdendōrum, subdendōs
gerundsubdendī, subdendō, subdendumsupinesubditum, subditū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

calcaria subdere equo
to put spurs to a horse.

sub-do, dĭdi, dĭtum, 3, v. a.
I. To put, place, set, or lay under (syn.: suppono, sterno).
A. Lit. (class.).
1. In gen.: ego puerum interead ancillae subdam lactantem meae, Liv. Andron. ap. Non. p. 153, 26 (Trag. Rel. v. 26 Rib.): ignem subdito, Cato, R. R. 105, 1; so, ignem, id. ib. 38, 4; Cic. N. D. 2, 10, 27; Liv. 8, 30 al.: faces, Lucr. 6, 1285: lapidem magnetem, id. 6, 1046: manum oculo uni, id. 4, 447; cf.: rem oculorum visu, id. 5, 101: furcas vitibus, Plin. 14, 2, 4, § 32: pugionem pulvino, Suet. Oth. 11; id. Dom. 17: calcaria equo, Liv. 2, 20; 4, 19; 22, 6; cf.: risus stimulos animo subdidit, id. 6, 34, 7: id genus animalium (tauros) aratro, Tac. A. 12, 24: se aquis, to plunge under, Ov. M. 4, 722: colla vinclis, Tib. 1, 2, 90 et saep.: versus, to append, add, Gell. 18, 4, 11; 19, 11, 3; cf.: hic tu paulisper haesisti, deinde ilico subdidisti: quid de duobus consulibus, etc., subjoined, Aus. Grat. Act. 23.—Esp., of places, in part. perf.: Celaletae (populi) majores Haemo, Minores Rhodopae subditi, that dwell at the foot of Mount Hœmus, etc., Plin. 4, 11, 18, § 41; cf.: Libye subdita Cancro, lying under, Sil. 1, 194.—
2. In partic., to bring under, subject, subdue, = subicere (very rare): Plutonis subdita regno Magna deum proles, Tib. 4, 1, 67: tot subdite rebus! Pers. 5, 124: subdidit Oceanum sceptris, Claud. IV. Cons. Hon. 42: Hispanum Oceanum legibus, id. III. Cons. Stil. praef. 8: rem tam magnam iisdem tempestatibus, iisdem casibus subdere, to expose, Plin. Ep. 3, 19, 4: imperio feminae, Tac. A. 12, 40.—Part.: subdĭ-tus, a, um, subject (late Lat.): subditas viris, Vulg. Tit. 2, 5: tibi, id. Jud. 3, 2: justum est, subditum esse Deo, id. 2 Macc. 9, 12: subditi estote in omni timore, id. 1 Pet. 2, 18.—
B. Trop., to bring on, furnish, supply; to yield, afford (so not in Cic.): iraï fax subdita, Lucr. 3, 303: id nobis acriores ad studia dicendi faces subdidisse, Quint. 1, 2, 25: irritatis militum animis subdere ignem, Liv. 8, 32: ingenio stimulos, Ov. Tr. 5, 1, 76; Liv. 6, 34: alicui spiritus, id. 7, 40.—
II. To put in the place of another person or thing, to substitute (rare but class.).
A. In gen.: te rogo, in Hirtii locum me subdas, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 7: quos in eorum locum subditos domi suae reservavit? Cic. Verr. 2, 1, 5, § 12: judicem in meum locum, id. Dom. 32, 85; Plin. Pan. 25, 3; cf. Quint. 3, 6, 54: immutavit et subdidit verbum ei verbo, quod omiserat, finitimum, Gell. 1, 4, 8.—
B. In partic., to put something spurious in the place of another person or thing; to substitute falsely; to forge, counterfeit, make up (not in Cic.; syn. substituo): subditum se suspicatur, that he is a spurious child, a changeling, Ter. Heaut. 5, 3, 12: me subditum et pellice genitum appellant, Liv. 40, 9: partum, Dig. 4, 10, 19; cf.: liberos tamquam subditos summovere familia, Quint. 1, 4, 3 Zumpt N. cr. (al. subditicios): abolendo rumori Nero subdidit reos, Tac. A. 15, 44: reum, id. ib. 1, 6; cf.: subditis, qui accusatorum nomina sustinerent, suborned, id. ib. 4, 59: testamentum, id. ib. 14, 40: crimina majestatis, id. ib. 3, 67: rumorem, id. ib. 6, 36 et saep.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubdō

Latin sub- Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰéh₁tder. Proto-Italic *-ðō Latin -dō Latin subdō From sub- (“under”) + -dō (“put”).

Quick answers

What does subdō mean in Latin?
subdō, a verb, means “to put, place, set or lay under; set to or apply under; to bring under, subject, subdue”.
What are the principal parts of subdō?
subdō, subdere, subdidī, subditum (third conjugation).
How do you pronounce subdō?
In classical Latin, [ˈsʊb.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsub.do].
Where does subdō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subdō.