LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

solidus1

solidus (feminine solida, neuter solidum, comparative solidior, superlative solidissimus, adverb solidē)
Classical[ˈsɔ.lɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈsɔː.li.dus]

Meaning

  1. adjectivedense, solid, not hollow
  2. adjectivewhole, entire, thorough, full
  3. adjectivefirm
  4. adjectivesubstantial, genuine, true, real

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Tellus · Terra · Solum · Humus

Tellus denotes the earth as a whole, as the centre of the universe, as a goddess, in opp. to other bodies in the universe, or other divinities, like Γαῖα, Γῆ; whereas terra (τέρσω, torreo,) as matter and one of the elements in opp. to the other elements, like γαῖα, γῆ); solum (ὅλον) as a solid element, in opp. especially to water, like πέδον; lastly, humus (χθών, χαμαί), as the lowest part of the visible world, in opp. to the sky, like χθών. Hence the derivative terrenus is in opp. to igneus; solidus is in opp. to fluidus; lastly, humilis, in opp. to sublimis. (i. 173.)

Quisque · Quivis · Quilibet · Unusquisque · Omnes · Universi · Cuncti · Totus

1. Quisque, quivis, and quilibet, denote a totality, which is cut up into several individualities; whereas omnes, universi, and cuncti, denote a combined totality. 2. Quisque means each individual; quivis, any individual you choose, without exception, and with emphasis; quilibet, any individual whatever, without selection, and with indifference, like ὁστισοῦν, synonymously with primus quisque, ὁ τυχών. Propert. ii. 6, 26. Templa pudicitiæ quid opus statuisse puellis, si cuivis nuptæ cuilibet esse licet? apud Lachmann. Cic. Fam. viii. 10. Quidvis quamlibet tenue munusculum. 3. Quisque is an enclitic, that is, throws back the accent on the preceding word, and in prose never stands at the beginning of a sentence, like ἕκαστος; whereas unusquisque is accented and emphatic, like εἷς ἕκαστος. 4. Unusquisque denotes each individual, in opp. to some individuals; whereas singuli, individuals, in opp. to the undivided totality, like ἕκαστοι. 5. Omnes (ἅπαντες) denotes all without exception, merely as a totality, in opp. to nemo, unus, aliquot. Cic. Sext. 12, 27. Off. iii. 6, like πάντες; whereas universi, all taken collectively, in opp. to singuli and unusquisque. Cic. N. D. ii. 17. 65, 66. Off. iii. 6, like σύμπαντες; lastly, cuncti (ξυνεκτοί) all in their combined reality, in opp. to dispersi, like ἅπαντες. Liv. vii. 35. Admonitione paventibus cunctis quum omnium in se vertisset oculos Decius. Nep. Dat. 5. Qui illum unum pluris quam se omnes fieri videbant. Quo facto cuncti ad eum opprimendum consenserunt. 6. Totus, solidus, and integer denote that which is originally a whole, but which is liable to fall to pieces by accident, like ὅλος; whereas omnis, universus, and cunctus, denote original individualities, which form a whole by their association, like πᾶς, σύμπας, ἅπας. (iv. 352.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesolidussolida
solda
solidum
soldum
genitivesolidī
soldī
solidae
soldae
solidī
soldī
dativesolidō
soldō
solidae
soldae
solidō
soldō
accusativesolidum
soldum
solidam
soldam
solidum
soldum
ablativesolidō
soldō
solidā
soldā
solidō
soldō
vocativesolide
solde
solida
solda
solidum
soldum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesolidī
soldī
solidae
soldae
solida
solda
genitivesolidōrum
soldōrum
solidārum
soldārum
solidōrum
soldōrum
dativesolidīs
soldīs
solidīs
soldīs
solidīs
soldīs
accusativesolidōs
soldōs
solidās
soldās
solida
solda
ablativesolidīs
soldīs
solidīs
soldīs
solidīs
soldīs
vocativesolidī
soldī
solidae
soldae
solida
solda

sŏlĭdus, a, um (contr. collat. form sol-dus, a, um, Hor. S. 1, 2, 113; 2, 5, 65), adj. Sanscr. sarvas, all; Gr. ὅλος, whole; old Lat. sollus; cf. sollistimus,
I. firm, dense, compact, not hollow, solid (class.).
I. Lit.: individua et solida corpora (sc. ἀτόμοι), Cic. Fin. 1, 6, 18; cf. id. Div. 2, 67, 98: terra solida et globosa, id. N. D. 2, 39, 137: columna aurea (opp. extrinsecus inaurata), id. Div. 1, 24, 48; cf. cornua (opp. cava), Plin. 11, 37, 45, § 127: lapides, Sen. Q. N. 3, 25, 6: corpus, Ter. Eun. 2, 3, 27: paries vel solidus vel fornicatus, Cic. Top. 4, 22: sphaera solida atque plena, id. Rep. 1, 14, 22; cf.: crateres auro solidi, Verg. A. 2, 765: ex solido elephanto, id. G. 3, 26; id. A. 6, 69; 6, 552: aera, id. ib. 9, 809: telum solidum nodis, id. ib. 11, 553: vasa auro solida, Tac. A. 2, 33; 13, 10: solidum ex auro signum, Just. 39, 2, 5: nunc solida est tellus, quae lacus ante fuit, Ov. F. 6, 404; so, ripa, id. ib. 14, 49: sedes (opp. aër), id. ib. 2, 147: navis ad ferendum incursum maris solida, Sen. Ep. 76, 13: sit solidum quodcumque subest, Aus. Ed. 16, 12: solidus cibus, solid food, as opposed to fluid, Vulg. Heb. 5, 12. —Comp.: solidior caseus factus, Col. 7, 8, 4. —Sup.: solidissima materiaï corpora (opp. mollia), Lucr. 1, 565; 1, 951: tellus, Ov. M. 15, 262.—Subst.: sŏlĭdum, i, n., a solid substance, solidity: cum duae formae praestantes sint, ex solidis globus, ex planis autem circulus aut orbis, Cic. N. D. 2, 18, 47: nihil tangi potest, quod careat solido, id. Univ 4, 11; cf.: quae (species deorum) nihil concreti habeat, nihil solidi, nihil expressi, id. N. D. 1, 27, 75: inane abscindere soldo, Hor. S. 1, 2, 113; cf. id. ib. 2, 1, 78: fossa fit ad solidum, to the solid ground, to the bottom, Ov. F. 4, 821: finditur in solidum cuneis via, into the hard wood, Verg. G. 2, 79; 2, 231: neque fundamenta (amphitheatri) per solidum subdidit, Tac. A. 4, 62: solido procedebat elephas in pontem, on solid ground, Liv. 44, 5.—
B. Transf. (opp. to that which is divided, scattered, or in parts), whole, complete, entire (= integer, totus): usurā, nec eā solidā, contentus est, Cic. Att. 6, 1, 3: militia semestri solidum stipendium accipere, Liv. 5, 4: solida taurorum viscera, Verg. A. 6, 253: ut solidos hauriant (serpentes) cervos taurosque, Plin. 8, 14, 14, § 36: quibus solida ungula, id. 10, 63, 83, § 173: motus terrae quasdam (civitates) solidas absorbuit, Just. 30, 4, 3: ut decies solidum exsorberet, i. e. at once, in one draught, Hor. S. 2, 3, 240: decem annos solidos errasse, Varr. ap. Non. 405, 21; cf.: partem solido demere de die, Hor. C. 1, 1, 20: annus, Liv. 1, 19: hora, Juv. 11, 205: parum solidum consulatum explere, incomplete, Liv. 4, 8 fin.: vos, quibus...solidae suo stant robore vires, Verg. A. 2, 639.—As substt.
1. In gen.: sŏlĭdum, i, n., the whole sum: ita bona veneant, ut solidum suum cuique solvatur, Cic. Rab. Post. 17, 46; Hor. S. 2, 5, 65; Quint. 5, 10, 105; Tac. A. 6, 17; Dig. 45, 2, 2 sq.—
2. In partic.: sŏlĭdus, i, m. (sc. nummus), in the time of the emperors a gold coin, at first called aureus, and worth about twenty-five denarii, afterwards reduced nearly one half in value, Dig. 9, 3, 5; 11, 4, 1; 21, 1, 42; Cod. Just. 10, 70, 5; App. M. 10, p. 242, 34; Lampr. Alex. Sev. 39; Vulg. 1 Par. 29, 7; id. 1 Esd. 2, 69; id. Ecclus. 29, 7.—
II. Trop., sound, solid, substantial, genuine, true, real (in this sense a favorite word with Cic.; syn.: firmus, constans, stabilis; opp. inanis, levis, vanus, mobilis, etc.): solida et perpetua fides, Plaut. Merc. 2, 3, 44; so, fides, Tac. H. 2, 7: solida et robusta et assidua frequentia, Cic. Planc. 8, 21: solida atque robusta eloquentia, Quint. 10, 1, 2: solida ac virilis ingenii vis, id. 2, 5, 23: est enim gloria solida quaedam res et expressa, non adumbrata, Cic. Tusc. 3, 2, 3: judicia solida et expressa, id. Planc. 12, 29: justitiae effigies, id. Off. 3, 17, 69: quod appellant honestum, non tam solido quam splendido nomine, id. Fin. 1, 18, 61: suavitas austera et solida, id. de Or. 3, 26, 103: solida veraque laus, id. Sest. 43, 93; cf.: solida laus ac vera dignitas, id. Vatin. 3, 8: gloria (with vera), id. Phil. 5, 18, 50: nostra gloria, cum sit ex solido, Curt. 9, 2, 14: nulla utilitas (with puerilis delectatio), Cic. Fin. 1, 21, 72: salus, Plaut. Bacch. 2, 2, 10: gratia, id. Curc. 3, 35; Ov. M. 12, 576: beneficium, Ter. Eun. 5, 2, 32: gaudium, id. And. 4, 1, 24: libertas, Liv. 2, 2, 6; Tac. Or. 9: fides, id. H. 2, 79: mens, firm, determined, Hor. C. 3, 3, 4: solidum opus doctrinae, Val. Max. 4, 1, ext. 1: in solidiore aliquo scripti genere, Sen. Contr. 1, 8, 16: gravior solidiorque sententia, Gell. 11, 13, 8: virtus, Val. Max. 2, 8, 5; 5, 4, ext. 5: vinum, Pall. 11, 14 fin.— Neutr. absol.: quibus ex rebus nihil est, quod solidum tenere possis, Cic. Pis. 25, 60: multos in solido rursus Fortuna locavit, in safety, Verg. A. 11, 427; cf.: praesentia bona nondum tota in solido sunt, Sen. Ben. 3, 4, 2: nostra gloria, cum sit ex solido, Curt. 9, 2, 14: ut salus ejus locetur in solido, Amm. 17, 5, 11.—Hence, adv., in two forms.
A. sŏlĭdum (very rare), soundly, thoroughly: dinoscere cautus Quid solidum crepet, Pers. 5, 25: Venus irata solidum, App. M. 5, p. 171, 24.—
B. sŏlĭdē (not in Cic.).
1. (Acc. to I.) Densely, closely, solidly: solide et crassis viminibus contexta cista, Col. 12, 56, 2: solide natus est, i. e. without a hollow place, without wind in one's inside, Petr. 47, 4.—Comp.: concreta aqua, Gell. 19, 5, 5.—
2. (Acc. to II.) Surely, wholly, fully, truly: neque, natus necne is fuerit, id solide scio, Plaut. Trin. 4, 2, 8; 4, 2, 47; Ter And. 5, 5, 8; App. M. 3, p. 135, 41; Spart. Ael. Ver. 8.

Origins

From Proto-Italic *soliðos, from Proto-Indo-European *solh₂-i-dʰ-o-s (“entire”), suffixed form of root *solh₂- (“integrate, whole”).

Borrowings
  • Catalansòlid
  • Frenchsolide
  • Englishsolidfrom French solide
  • Germansolidfrom French solide
  • Romaniansolidfrom French solide
  • Italiansolido
  • Portuguesesólido
  • Spanishsólido
  • Russianсоли́дный
  • Siciliansòlitu
Italo-Romance
  • Italiansodo
  • Italiansaldo
  • Siciliansodu
Gallo-Italic
  • Emiliansoli
  • Lombardsöli
  • Lombardsöda
  • Piedmontesesore
  • Piedmonteseseuli
Gallo-Romance
  • Old Frenchsoude
  • Old Frenchsaude
  • Old Occitansod

In the Academy Smith's classical dictionaries

noun · masculinesecond declension
solidus2
solidus m (genitive solidī)
Classical[ˈsɔ.lɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈsɔː.li.dus]

Meaning

  1. masculineA solidus: a Roman ~23-carat gold coin introduced by Diocletian in AD 301.
  2. Medieval LatinmasculineA bezant: the solidus's debased Byzantine successors.
  3. Medieval LatinmasculineA shilling, as a unit of account or silver coin.
    Libra continet viginti solidosThe [London] pound contains twenty shillings.c. 1300, Tractatus de Ponderibus et Mensuris:

Declension

declension
formsingularplural
nominativesolidussolidī
genitivesolidīsolidōrum
dativesolidōsolidīs
accusativesolidumsolidōs
ablativesolidōsolidīs
vocativesolidesolidī

Origins

From Proto-Italic *soliðos, from Proto-Indo-European *solh₂-i-dʰ-o-s (“entire”), suffixed form of root *solh₂- (“integrate, whole”).

Northern Gallo-Romance
  • Frenchsoufrom Old French solt
  • Englishsoufrom Old French solt
  • Frenchsolfrom Old French solt
  • Englishsolfrom Old French solt
  • GermanSoldfrom Old French solt
  • Czechžoldfrom Old French solt
  • Hungarianzsoldfrom Old French solt
  • Polishżołdfrom Old French solt
Italo-Romance
  • Italiansoldo
  • Englishsoldofrom Italian soldo
  • Frenchsoldefrom Italian soldo
  • Englishsoldfrom Italian soldo
  • Corsicansoldu
  • Corsicansollu
  • Dalmatiansuald
  • Neapolitansordofrom Italian soldo
  • Siciliansoldufrom Italian soldo
  • Siciliansordu
Borrowings
  • Englishsolidus
  • Portuguesesólido
  • Romaniansolid
  • Spanishsólido
  • Bretonsaoutfrom Proto-Brythonic *solt
  • Cornishzowlzfrom Proto-Brythonic *solt
  • Welshswlltfrom Proto-Brythonic *solt
Southern Gallo-Romance
  • Catalansou
  • Occitansòu
Ibero-Romance
  • Portuguesesoldofrom Old Galician-Portuguese soldo
  • Spanishsueldofrom Old Spanish sueldo
  • Asturiansueldufrom Old Leonese sueldo
  • Galiciansoldofrom Old Galician-Portuguese soldo
Balkano-Romance
  • Romaniansolz
Gallo-Italic
  • Piedmontesesòld

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does solidus mean in Latin?
solidus, a adjective, means “dense, solid, not hollow; whole, entire, thorough, full; firm”.
How do you pronounce solidus?
In classical Latin, [ˈsɔ.lɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsɔː.li.dus].