LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

solidō

solidō (present infinitive solidāre, perfect active solidāvī, supine solidātum)
Classical[ˈsɔ.lɪ.doː]Ecclesiastical[ˈsɔː.li.do]

Meaning

  1. to make, or become solid, firm, etc.
  2. to strengthen or consolidate
  3. to fasten together

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.solidōsolidābamsolidābōsolidāvīsolidāveramsolidāverō
solidārō
2nd sg.solidāssolidābāssolidābissolidāvistī
solidāstī
solidāverās
solidārās
solidāveris
3rd sg.solidatsolidābatsolidābitsolidāvitsolidāverat
solidārat
solidāverit
solidārit
1st pl.solidāmussolidābāmussolidābimussolidāvimussolidāverāmussolidāverimus
solidārimus
2nd pl.solidātissolidābātissolidābitissolidāvistis
solidāstis
solidāverātis
solidārātis
solidāveritis
solidāritis
3rd pl.solidantsolidābantsolidābuntsolidāvērunt
solidāvēre, solidārunt
solidāverant
solidārant
solidāverint
solidārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.solidemsolidāremsolidāverim
solidārim
solidāvissem
solidāssem
2nd sg.solidēssolidārēssolidāverīssolidāvissēs
solidāssēs
3rd sg.solidetsolidāretsolidāverit
solidārit
solidāvisset
solidāsset
1st pl.solidēmussolidārēmussolidāverīmus
solidārīmus
solidāvissēmus
solidāssēmus
2nd pl.solidētissolidārētissolidāverītis
solidārītis
solidāvissētis
solidāssētis
3rd pl.solidentsolidārentsolidāverint
solidārint
solidāvissent
solidāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.solidorsolidābarsolidābor
2nd sg.solidāris
solidāre
solidābāris
solidābāre
solidāberis
solidābere
3rd sg.solidātursolidābātursolidābitur
1st pl.solidāmursolidābāmursolidābimur
2nd pl.solidāminīsolidābāminīsolidābiminī
3rd pl.solidantursolidābantursolidābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.solidersolidārer
2nd sg.solidēris
solidēre
solidārēris
solidārēre
3rd sg.solidētursolidārētur
1st pl.solidēmursolidārēmur
2nd pl.solidēminīsolidārēminī
3rd pl.solidentursolidārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.solidāsolidāre
pres. 2nd pl.solidātesolidāminī
fut. 2nd sg.solidātōsolidātor
fut. 3rd sg.solidātōsolidātor
fut. 2nd pl.solidātōte—
fut. 3rd pl.solidantōsolidantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesolidāresolidārī
perfect infinitivesolidāvisse
solidāsse
solidātum esse
future infinitivesolidātūrum essesolidātum īrī
present participlesolidāns—
perfect participle—solidātus
solidāta, solidātā, solidātae, solidātam, solidātārum, solidātās, solidātī, solidātōrum, solidātōs
future participlesolidātūrus
solidātūra, solidātūrā, solidātūrae, solidātūram, solidātūrārum, solidātūrās, solidātūre, solidātūrī, solidātūrīs, solidātūrō, solidātūrōrum, solidātūrōs, solidātūrum
solidandus
solidanda, solidandā, solidandae, solidandam, solidandārum, solidandās, solidande, solidandīs, solidandōrum, solidandōs
gerundsolidandī, solidandō, solidandumsupinesolidātum, solidātū

sŏlĭdo, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to make firm, dense, or solid; to make whole or sound; to strengthen, fasten together (not ante-Aug., and for the most part only in the pass.; cf.: compono, reficio, stabilio).
I. Lit.: (area) cretā solidanda, Verg. G. 1, 179: locus fistucationibus solidetur, Vitr. 7, 1: terra aëre, id. 2, 3 fin.: aedificia sine trabibus, Tac. A. 15, 43; cf. muri, id. H. 2, 19: ossa fracta, Plin. 28, 16, 65, § 227; Plin. Ep. 8, 20, 4; cf.: hi (nervi) incisi solidantur, Plin. 11, 37, 88, § 218; 24, 16, 95, § 152: cartilago, Cels. 8, 6: fistulae stanno, Plin. 34, 17, 48, § 160 et saep.—Poet.: facies solidata veneno, i. e. against decay, Luc. 8, 691.—
II. Trop.
A. To confirm, establish: rem Romanam, Aur. Vict. Caes. 33, 11: imperium Romanum ex diuturnā convulsione solidatum, Auct. Pan. ad Const. 1: illud etiam constitutione solidamus, ut, etc., establish, ordain, Cod. Th. 15, 9, 1.—
B. To unite: viro uxorem unius corporis compage, Lact. Epit. 6.—
C. To correct: rationes, Ps.-Ascon. ap. Cic. Verr. 1, 36.

Origins

From solidus.

Borrowed
  • Catalansolidar
  • Englishsolidate
  • Frenchsolider
  • Italiansolidare
  • Portuguesesolidar
  • Spanishsolidar
  • Dutchsolideren
Inherited
  • Catalansoldar
  • Italiansaldare
  • Englishsolderfrom Old French solder
  • Frenchsouderfrom Old French solder
  • Portuguesesoldar
  • Spanishsoldar
  • Asturiansoldar
  • Galiciansoldar
  • Siciliansardarifrom Italian saldare
  • Dutchsolderenfrom Old French solder

Quick answers

What does solidō mean in Latin?
solidō, a verb, means “to make, or become solid, firm, etc.; to strengthen or consolidate; to fasten together”.
What are the principal parts of solidō?
solidō, solidāre, solidāvī, solidātum (first conjugation).
How do you pronounce solidō?
In classical Latin, [ˈsɔ.lɪ.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsɔː.li.do].