verbfirst conjugation
solidō
solidō (present infinitive solidāre, perfect active solidāvī, supine solidātum)
Classical[ˈsɔ.lɪ.doː]Ecclesiastical[ˈsɔː.li.do]
Meaning
- to make, or become solid, firm, etc.
- to strengthen or consolidate
- to fasten together
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | solidō | solidābam | solidābō | solidāvī | solidāveram | solidāverō solidārō |
| 2nd sg. | solidās | solidābās | solidābis | solidāvistī solidāstī | solidāverās solidārās | solidāveris |
| 3rd sg. | solidat | solidābat | solidābit | solidāvit | solidāverat solidārat | solidāverit solidārit |
| 1st pl. | solidāmus | solidābāmus | solidābimus | solidāvimus | solidāverāmus | solidāverimus solidārimus |
| 2nd pl. | solidātis | solidābātis | solidābitis | solidāvistis solidāstis | solidāverātis solidārātis | solidāveritis solidāritis |
| 3rd pl. | solidant | solidābant | solidābunt | solidāvērunt solidāvēre, solidārunt | solidāverant solidārant | solidāverint solidārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | solidem | solidārem | solidāverim solidārim | solidāvissem solidāssem |
| 2nd sg. | solidēs | solidārēs | solidāverīs | solidāvissēs solidāssēs |
| 3rd sg. | solidet | solidāret | solidāverit solidārit | solidāvisset solidāsset |
| 1st pl. | solidēmus | solidārēmus | solidāverīmus solidārīmus | solidāvissēmus solidāssēmus |
| 2nd pl. | solidētis | solidārētis | solidāverītis solidārītis | solidāvissētis solidāssētis |
| 3rd pl. | solident | solidārent | solidāverint solidārint | solidāvissent solidāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | solidor | solidābar | solidābor |
| 2nd sg. | solidāris solidāre | solidābāris solidābāre | solidāberis solidābere |
| 3rd sg. | solidātur | solidābātur | solidābitur |
| 1st pl. | solidāmur | solidābāmur | solidābimur |
| 2nd pl. | solidāminī | solidābāminī | solidābiminī |
| 3rd pl. | solidantur | solidābantur | solidābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | solider | solidārer |
| 2nd sg. | solidēris solidēre | solidārēris solidārēre |
| 3rd sg. | solidētur | solidārētur |
| 1st pl. | solidēmur | solidārēmur |
| 2nd pl. | solidēminī | solidārēminī |
| 3rd pl. | solidentur | solidārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | solidā | solidāre |
| pres. 2nd pl. | solidāte | solidāminī |
| fut. 2nd sg. | solidātō | solidātor |
| fut. 3rd sg. | solidātō | solidātor |
| fut. 2nd pl. | solidātōte | — |
| fut. 3rd pl. | solidantō | solidantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | solidāre | solidārī |
| perfect infinitive | solidāvisse solidāsse | solidātum esse |
| future infinitive | solidātūrum esse | solidātum īrī |
| present participle | solidāns | — |
| perfect participle | — | solidātus solidāta, solidātā, solidātae, solidātam, solidātārum, solidātās, solidātī, solidātōrum, solidātōs |
| future participle | solidātūrus solidātūra, solidātūrā, solidātūrae, solidātūram, solidātūrārum, solidātūrās, solidātūre, solidātūrī, solidātūrīs, solidātūrō, solidātūrōrum, solidātūrōs, solidātūrum | solidandus solidanda, solidandā, solidandae, solidandam, solidandārum, solidandās, solidande, solidandīs, solidandōrum, solidandōs |
gerundsolidandī, solidandō, solidandumsupinesolidātum, solidātū
sŏlĭdo, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to make firm, dense, or solid; to make whole or sound; to strengthen, fasten together (not ante-Aug., and for the most part only in the pass.; cf.: compono, reficio, stabilio).
I. Lit.:
(area) cretā solidanda, Verg. G. 1, 179: locus fistucationibus solidetur, Vitr. 7, 1: terra aëre, id. 2, 3 fin.: aedificia sine trabibus, Tac. A. 15, 43; cf. muri, id. H. 2, 19: ossa fracta, Plin. 28, 16, 65, § 227; Plin. Ep. 8, 20, 4; cf.: hi (nervi) incisi solidantur, Plin. 11, 37, 88, § 218; 24, 16, 95, § 152: cartilago, Cels. 8, 6: fistulae stanno, Plin. 34, 17, 48, § 160 et saep.—Poet.: facies solidata veneno, i. e. against decay, Luc. 8, 691.—II. Trop.
A. To confirm, establish:
rem Romanam, Aur. Vict. Caes. 33, 11: imperium Romanum ex diuturnā convulsione solidatum, Auct. Pan. ad Const. 1: illud etiam constitutione solidamus, ut, etc., establish, ordain, Cod. Th. 15, 9, 1.—B. To unite:
viro uxorem unius corporis compage, Lact. Epit. 6.—C. To correct: rationes, Ps.-Ascon. ap. Cic. Verr. 1, 36.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
solidō —, —, āre
solidus, to make firm, make dense, solidify, compact, strengthen : (area) cretā solidanda, V.
Origins
From solidus.
Borrowed
- Catalansolidar
- Englishsolidate
- Frenchsolider
- Italiansolidare
- Portuguesesolidar
- Spanishsolidar
- Dutchsolideren
Inherited
- Catalansoldar
- Italiansaldare
- Englishsolderfrom Old French solder
- Frenchsouderfrom Old French solder
- Portuguesesoldar
- Spanishsoldar
- Asturiansoldar
- Galiciansoldar
- Siciliansardarifrom Italian saldare
- Dutchsolderenfrom Old French solder